LUNA EN DE SNURKENDE MAN

In Nederland wordt 1 op de 8 dagen een vrouw vermoord door haar partner. Waarschijnlijk omdat ze de aardappels heeft laten aanbranden, een praatje maakte met de buurman, z’n biertje niet op tijd naast ‘m neerzette of omdat ze die dag gewoon nét iets te veel make-up op had gedaan.

Ik snap niet dat er niet elke dag een man vermoord door z’n vrouw. Omdat-ie snurkt. Een keertje snurken, na een nachtje doorhalen, een biertje of wijntje te veel, ach, dat trek je over het algemeen nog wel. Maar een paar nachten wakker liggen van een snurkende man? Neen. Dan wil je die snurkende partner het liefst met je blote handjes z’n strot dichtknijpen. Of er gewoon een kussen op leggen en er dan met je dikke reet op gaan zitten. “Jij wil toch altijd dat ik op je gezicht kom zitten? Nou, hier heb je het!”

Het was de tweede nacht dat Ruud en ik samen sliepen en ik hem midden in de nacht wakker maakte.

“Jouw gesnurk gaat een dingetje worden”, zei ik.
“Ik kan wel op de bank gaan slapen”, zei Ruud.
“Nee, dat wil ik helemaal niet, ik wil tegen jou aan slapen.”

Ruud zag het al helemaal misgaan met onze relatie en de volgende ochtend bestelde hij meteen een Snorban. Dat is een soort plastic dingetje dat je in kokend water doet, daarna in je mond stopt en een paar minuten later heb je dan een op maat gemaakt ‘bitje’ dat ervoor zorgt dat je niet snurkt. En dit klinkt heel simpel, maar het werkt perfect. Meestal dan.

Soms word ik alsnog midden in de nacht wakker van het gesnurk van Ruud. En dat zijn geen zachte, lieve snurkjes, nee, dit zijn snurks waardoor ik recht overeind in bed zit.

“Liefje, heb je je bitje in?”
“Eh, nee, die heb ik nog in m’n hand.”
Op het moment dat hij z’n bitje in doet is hij weer in slaap gevallen en lig ik nog een kwartier wakker met hartkloppingen.

“Liefje, heb je je bitje in?”
“Nee.”
En daarna gaat Ruud soms 10 minuten zoeken tussen het beddengoed, onder de kussens, naast het bed en onder het bed om erachter te komen dat de Snorban nog gewoon keurig in het doosje op het nachtkastje zit. Hij valt meteen in slaap als-ie ‘m in doet. Ik blijf klaarwakker.

“Liefje, heb je je bitje in?”
“Nee.”
Waarna vervolgens het dekbed bruusk van me wordt afgetrokken, het grote licht van de iPhone helemaal CSI aan onder de dekens, hij blij met wat hij ziet, lekker wijf, maar nergens een bitje, ik helemaal wakker van al dat licht en dan ook nog linksom, rechtsom moeten draaien, want misschien ligt die Snorban wel tussen m’n tieten en voor de zekerheid moet er ook wel even overal gevoeld worden. De conclusie; waarschijnlijk hebben de katten de Snorban gepakt en weet ik veel waar naartoe gesleept en we kijken morgen wel. Nog geen minuut later; Ruud alweer aan het snurken. Ik al m’n levenskeuzes aan het overdenken.

Voor de duidelijkheid: Ruud leeft nog. Dat lijkt me liefde.

Zo’n Snorban is te koop via Bol.com! Ze zijn niet goedkoop, maar ze werken dus écht heel goed. Als je ‘m draagt. Een Snorban kan je relatie redden! En je leven!