web analytics

23

GOOI HET ER MAAR UIT, DAAR HEB JE DOKTERS VOOR

“Je wilt je laten steriliseren?”, vraagt m’n huisarts.
“Ja, dat was de bedoeling, maar ik heb me gisteren bedacht”, zeg ik.
“Oh, wilde je die sterilisatie in een opwelling dan?”
“Neeeeeeee, of ja, nou ja, misschien. Mijn ex was gesteriliseerd, dus ik heb me 7.5 jaar niet druk hoeven maken over mijn anticonceptie en toen we gingen scheiden een maand geleden, nou ja, toen dacht ik eigenlijk meteen; dan laat ik me steriliseren, want dan ben ik er maar gewoon vanaf ook. Gewoon gaan! En door! Want ik wil geen kinderen. Nooit gewild ook. Maar ja, ik heb wel 7.5 jaar voor zijn dochter gezorgd en die is nu ineens ook uit mijn dagelijkse leven en dat blijkt toch een groter dingetje dan ik eigenlijk van tevoren dacht. Kwam ik gisteren achter. Ja, nee, wist ik wel eerder natuurlijk, maar ja, rollercoaster hè! En het is niet dat ik toch ineens kinderen wil hoor, dat niet, nee, zeker niet, maar een sterilisatie is nogal iets, eh, groots. Ingrijpend. Soortement van life event. En ik heb nogal wat life events achter de rug de afgelopen weken en ik weet niet of dit dan wel handig is, want het is toch een operatie en daar moet je van bijkomen, lichamelijk gezien dan, en ik ben geestelijk nog niet helemaal in balans met m’n lijf en dat gaat wel komen hoor, want ik voel me goed! Ik ben al 3 weken gestopt met roken en ik ben 10 kilo afgevallen en ik ben heel gezond bezig! Maar ik heb wel een hond en die moet 3 keer per dag uitgelaten worden en als je dan na zo’n operatie op de bank ligt, ja, vind ik toch een ding. Dat je anderen moet gaan vragen om voor je te zorgen. Eten voor je koken. Boodschappen doen. En de hond uitlaten. En ik vind ook dat ik op een wat mooiere manier afscheid moet nemen van mijn moederschap. Dus niet zo klinisch met een sterilisatie en operatie, maar meer met een ritueeltje met kaarsjes en wierook en vanuit liefde en nou ja, dat dan zo ongeveer. Want het is ineens toch wel definitief en dat wil ik ook hoor, maar ik wil het vanuit m’n hart en niet vanuit m’n verstand. Maar ik heb in de tussentijd toch m’n behoeftes hè, aandacht, liefde, seks, leuke man, en ja, condooms, I know, hartstikke leuk hoor, maar dan zul je net zien dat dat ding scheurt en dat ik dan alsnog weet ik veel wat, of dat ik in een vlaag van geiligheid een condoom vergeet en dat ik er zo hop, overheen glijd, ja, want dat kan ook nog hè, nee, zo ben ik nooit geweest, echt niet, altijd veilig, maar ja, het zou zo maar kunnen nu, je weet het niet! En ik wil niet nog een keer een abortus. En ik wil geen spiraaltje, want dat vind ik eng, een ding in m’n lijf, dus ik dacht; doe mij maar weer een paar maanden aan de pil en dan zie ik volgend jaar wel weer verder. Dan kan ik alsnog die sterilisatie. Eerst m’n rijbewijs. En ik heb eigenlijk helemaal geen zin in die hormonen, maar ik heb er heus goed over nagedacht. De afgelopen 24 uur. Echt.”
“Je komt wel heel erg druk over hoor”, zegt m’n huisarts.
“Zo ben ik altijd”, zeg ik.
“Ik weet niet of het wel zin heeft om nu je bloeddruk te meten.”
“Oh, jawel hoor, want van binnen ben ik echt chill.”

De huisarts kijkt me ietwat argwanend aan en pakt de bloeddrukmeter erbij.

“En je bent gestopt met roken?”
“Ja, echt.”
“Geen moeite mee?”
“Nee, niet noemenswaardig. Ik merkte dat ik van 6 sigaretten per dag ineens naar een pakje per dag ging en dat ik meer geld kwijt was aan sigaretten dan aan boodschappen en dat leek me een perfect moment om te stoppen.”
“Tijdens de stress van je scheiding?”
“Ja, echt.”
“Sport je?”
“Nee, waarom zou ik?”
“Misschien word je daar rustig van?”
“Ik ben niet onrustig, echt niet.”

De huisarts pompt de bloeddrukmeter op, laat ‘m leeglopen en komt dan, net als ik, tot de conclusie dat ik niet onrustig ben. Of dat dat in ieder geval niet aan m’n bloeddruk is af te lezen.

“En verder gaat het allemaal goed?”
“Je bedoelt of ik psychische hulp nodig heb?”
“Ja?”
“Nee hoor, het gaat nog prima, ik wil alleen een recept voor de pil.”

Dit vind je misschien ook leuk...

23 reacties

  1. Sue schreef:

    Maar… waarom geen hulp? Je hebt prachtige mensen om je heen, maar iemand waarbij jij gewoon een uur vol mag lullen over jou en die niet alleen meegluurt, maar ook meedenkt over hoe je dit allemaal een plekje moet geven, dat gun ik je. Ik heb er zelf net ook eentje aangeschaft. Zo’n therapeut. Voor het eerst in vijf jaar weer. Het was dringend nodig en wat heb ik er tegenaan gehikt. Maar het is HEERLIJK! Want ik hoef na dat uur niet te vragen hoe het met haar gaat. Het gaat om mij. En ik mag alles zeggen wat anderen misschien zou kwetsen als ik het bij hen zou zeggen. Dus… denk er eens over na. Er zijn heel veel vormen. Soms heb je meer nodig dan wierook, een kaarsje en een blog. X

    • Luna schreef:

      Oh, maar ik ben niet tegen therapie of hulp hoor… maar ik denk dat ik ‘ze allemaal nog wel op een rijtje heb’ momenteel… het was voor mij alleen grappig dat de huisarts dacht dat ik een soort van overspannen tegenover haar zat, maar dat dat dus mijn ‘normale zelf’ is… qua drukte bedoel ik dan… en mocht het ergens toch niet goed met me gaan, want het is allemaal nogal wat, dan zoek ik echt meteen hulp hoor… want een uur lang alleen maar over mezelf praten, lijkt me heeeeeeerrrrlijk ;-)

  2. Noor schreef:

    Ik ben jaren geleden gesteriliseerd en had meer last van de narcose dan van de ingreep zelf. Die stelt eigenlijk niets voor. 2 kleine sneetjes, 1 bij de navel en 1 bij het schaamhaar. Ze hebben clipjes o.i.d. op mn eileiders gezet via een kijkoperatie. Je wordt dus helaas wel nog gewoon ongesteld. En wat een genot! Geen pil meer waar ik migraine door krijg, of condooms.

    • Luna schreef:

      Ja, ik ben ook geen fan van de pil hoor… maar ja, het is nu even niet anders… en ik ga volgend jaar ‘gewoon’ voor die sterilisatie… die je overigens ook zelf moet betalen ook nog… dus dat moet ik ook nog even gaan uitzoeken…

      • Noor schreef:

        Oei, is dat inmiddels uit het basispakket?! Geen idee wat het kost, bij mij (zo’n 14 jaar geleden) viel het nog onder de verzekering. Stom eigenlijk. Bevallen wordt vast nog wél vergoed. Niet eerlijk dat dit dan uit het pakket is. :-(

  3. Jeroen schreef:

    Ha ha ha ha ha, Chantal. . . je bent een topper! laat ze lekker lullen met z’n allen. er is maar EEN regel, “Bij twijfel niet oversteken” ;-) trots op je. Kus!
    Overigens reageer ik nooit maar moet je wel vertellen dat ik elke keer een glimlach op mn gezicht krijg als ik naar je plog kijk. je flikt t maar mooi! En dan die gezellige snuitjes van je beestenboel :-) Lieverd. . . je hebt geen hazelip zeiden we vroeger altijd . . .

  4. Pamela schreef:

    Hahaha druk, jij! Welnee joh…gewoon lekker georganiseerd chaotisch of zoiets ;) ik hou ook helemaal Niet van al die hormonenrommel in mijn lijf…ben al jaaren niet meer aan de voorbehoedsmiddelen en menstrueer nog steeds (tegen wil en dank) ik ben wel een tijdje aan de nuva ring geweest, ideaal vond ik dat. Geeft een kleine hoeveelheid hormonen daar af waar het hoort zonder dat het je hele lichaam door dendert. Wellicht iets voor jou!

    • Luna schreef:

      Aaargh! Nee, nee, Nuva ring! Aaaaargh… dat is voor mij hetzelfde als een spiraaltje qua idee… ik weet dat het niet zo werkt hoor, maar ik wil dus niets ‘tastbaars’ in m’n lijf… slaat nergens op, I know… maar ik ga voor de pil de komende maanden… en dan zie ik volgend jaar wel weer…

  5. nono schreef:

    Ik sluit me aan bij het verhaal van Noor. Het is een ingreep van niets. Was alleen die dag heel suf van de narcose en lekker veel geslapen. Maar de dag erna kan je weer je hond uitlaten hoor, en koken. Oh, en kaarsjes en wierook aansteken ;) Zooo fijn geen hormonen. Beste beslissing effur

  6. Else schreef:

    Maar sporten is toch zo’n gek id niet – wat een slimme dokter én dit schrijven van jou is volgens mij jouw psychische hulp. Laat die vertel-maar en zoeken naar oorzaken in je jeugd proffesionals oppleuren.

    • Luna schreef:

      Sporten is inderdaad zo gek niet hoor… ik wil in principe wel 3 keer per week gaan zwemmen of iets in die richting… maar ik ben heel beweeglijk en drukdrukdruk van mezelf, dus qua bewegen zit het eigenlijk wel goed… en ik sta echt niet negatief tegenover professionele hulp hoor, maar ik heb een paar gesprekken gehad (jaren terug) en sja, nou ja, jeetje… En wat mij is overkomen (7.5 jaar relatie met een narcist) is nogal een specifiek probleem… ik denk dat ik meer heb aan verhalen van lotgenoten op internet (en aan gesprekken met zijn exen) dan aan een gesprek met een therapeut die mij dan gaat zeggen dat ik ‘hem moet vergeven, want vergeven doe je voor jezelf’… Dan kan ik net zo goed een Libelle kopen, hahaha!

      • Else schreef:

        Ik heb er hier ook 1-tje die drukdrukdruk is en zolang hij ook maar fietst (sportief) gaat dat prima, anders word ik gek en zeg “ga fietsen”. Druk zijn of druk bewegen is voor jou normaal, sporten is bewegen goh hoe zeg je dat in een rustmoment. Een Libelle en een boek van Dr. Phil – prima :-). En je hebt ons.

  7. Joop schreef:

    Behalve Dr. Phil. Die hoeft niet op te pleuren.
    Toch?

  8. Paul schreef:

    Hardlopen met Nina op de vroege ochtend? Als vorm van sport!

  9. Marjan schreef:

    Terwijl ik dit lees, zie ik je bijna voor me. Hoe je tegenover die dokter zit te vertellen en te bewegen met je handen en je hoofd. Je bent niet druk, dit is gewoon wie jij bent. Ik heb zelf mijn derde mirena spiraal al, ik vind het geweldig. Over 2 jaar gaat er weer een verse in… geen gedoe, niet meer ongesteld, fantastisch.
    De enige die kan bepalen of jij hulp nodig hebt, ben je zelf. Persoonlijk denk ik dat jij het prima redt met van je af praten en schrijven zoals je nu al doet. Maar dat is geheel en al aan jou.

    Xx

    • Luna schreef:

      Tot nu toe red ik het inderdaad prima… kan morgen anders zijn en daar ben ik me bewust van hoor… en zolang ik mezelf goed in de gaten houd, dan is het goed! :-)

  10. Irm schreef:

    Het is ook wel heel veel waar je door heen moet, waar je over na moet denken, wat je moet verwerken, bezinnen, wat zich aandient in je dromen. Misschien gewoon inderdaad de pil als anticonceptie voorlopig. Het zijn roerige tijden…

  11. Ingrid schreef:

    Oh oh……zo’n dokter…..zie zo’n gesprek helemaal voor me. Top vrouw!

  1. 16 november 2016

    […] Oh. Oh. Oh. Ik heb een afspraak bij de huisarts en die afspraak staat al 2 weken. Ik zou eigenlijk gaan om een afspraak te maken voor een sterilisatie, maar bij nader inzien en even wat nachtelijke soulsearching leek het me beter om dat toch maar niet te doen. Ik schreef er daarna ook maar meteen een blog over: GOOI HET ER MAAR UIT, DAAR HEB JE DOKTERS VOOR. […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *