web analytics

2

LUNA EN EEN HALF MANDARIJNTJE

Wanneer ik de Turkse supermarkt binnenloop schrik ik van de verkoopster die net om het hoekje van de deur staat. Ze ziet me schrikken en ze duwt me bijna meteen de helft van de mandarijn die ze aan het eten is in m’n handen.

Ik heb net m’n energienota van het afgelopen jaar gekregen, inclusief de bekendmaking van m’n nieuwe termijnbedrag, en laat ik het zo zeggen; ik ga hier erg slecht op. Ik ben er nogal lichtelijk van over de pis. Van over de schijt. Van uit m’n panty geknapt. Van over de flos. Kutwereld. Kutsystemen. Kutzooi. Ik ben op weg naar een vriendin voor een kalmerings-wijntje, maar ik moest onderweg nog een TooGoodToGo-pakket ophalen bij de Turkse supermarkt.

Het halve mandarijntje van deze vreemde Turkse dame ontroert me.

Bij een gewone supermarkt staan wel eens mannetjes of vrouwtjes die je gratis producten aanbieden. Wil je deze nieuwe muesli van Quaker proberen? Minder suiker! Hapje van de allernieuwste Unox-erwtensoep? Helemaal biologisch! En hé, kijk eens, we hebben nu heel gemakkelijke Maggi-mixen, superlekker, proeven? Allemaal door je strot geduwd door Unilever en andere bedrijven die meer, meer, meer geld willen. Fuck you. Fuck you all!

Ik kreeg een nieuw termijnbedrag van meer dan € 400,- voor m’n energierekening gepresenteerd. Hoe dan? Ik woon in m’n eentje in een particuliere huurwoning en ik betaal € 825,- aan huur per maand. Ik sta niet lang genoeg ingeschreven voor een leuk, gezellig, klein huisje van de gemeente en áls ik al in aanmerking zou komen voor een andere particuliere woning dan zou ik veel meer moeten betalen voor een veel kleinere ruimte.

Het voelt af en toe alsof ik met m’n rug tegen m’n eigen particuliere-woning-muur sta. Ik krijg geen huurtoeslag, ik krijg geen zorgtoeslag. Ik kan in m’n eentje geen huis kopen en ik denk ook niet dat ik dat überhaupt zou willen, zeker niet nu, maar als ik hypotheek-bedragen van anderen voorbij zie komen, dan denk ik wel; where the fuck did I go wrong?

En het is niet dat ik het financieel niet red zonder een TooGoodToGo-pakket. Zeker niet. Nog niet. Er is nog genoeg waar ik op kan bezuinigen en ik kan altijd meer gaan werken en ik kan m’n spaarrekening altijd nog aanspreken, maar echt leuk vind ik het financieel niet meer worden. Ik bestel af en toe een TooGoodToGo-pakket omdat ik het een fijn idee vind om voedsel te redden van de ondergang, maar ook omdat ik het leuk vind om een soort verrassingspakket te kopen en daar dan een beetje experimenteel mee te koken.

Het pakket dat ik van de Turkse dame krijg is een meer dan goed-gevuld pakket. Voor € 4,99 krijg ik een grote doos met limoenen, aardappelen, wortels, broccoli, druiven, kiwi’s, avocado’s, bananen, appels, aubergine, champignons, groene pepers, sinaasappels, paprika’s, pruimen, een bosje munt en komkommers.

“Wil je nog iets anders uitkiezen? Dat mag wel hoor. Wil je nog iets bijzonders?”, vraagt de Turkse dame en ze wijst naar de rest van hun groentevoorraad. En ja, ik had heus wel een flespompoen willen hebben, want herfst en pompoensoep zijn toch wel een match made in heaven. OF een bosje koriander. Of een bosje peterselie; komt ook altijd van pas. Bloemkooltje, spitskooltje, venkel, zoete aardappel? Ik had het allemaal, gratis, mogen uitkiezen.

“Nee, dankjewel, ik heb echt, écht meer dan genoeg gekregen”, zeg ik.

De Turkse dame deelde haar mandarijn met me. Alsof het niets was. Maar het was voor mij heel even alles.

Dit vind je misschien ook leuk...

2 reacties

  1. Honeykissme schreef:

    From your description, I feel the joy of simplicity and freedom, please continue to be yourself!

  2. Saskia schreef:

    Mooi hoor, zijn dit soort gebaren. Vooral in deze tijden…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *