web analytics

Auteur: luna

LUNA OVERDENKT HET ERGSTE

“Gaat het nog een beetje meisje?”, vraagt P. terwijl ik volledig onderuit gezakt op de bank hang. Dekentje eroverheen. “Nee, ik zit er helemaal doorheen”, zei ik. “Wat ben je aan het doen dan?”, vraagt hij. “Ik ben de dingen aan het overdenken”, zeg ik, “en ik doe niks meer vanavond, helemaal niks. En ik ga ook niet koken, ik doe het niet, ik doe het niet.” “Je maakt me een beetje bang nu hoor”, zegt P. en kijkt me indringend aan. “Ik ga niet koken hoor”, zeg ik nog maar een keertje en trek de dekens over m’n ogen. “Dat hoeft ook niet, we bestellen wel een pastaatje”, zegt hij. “Hmm”, hmm ik. “Wat wil jij?”, vraagt P. met het in 3-en gevouwen foldertje van de Italiaan in z’n hand. “Spaghetti Bolognese”, mompel ik vanonder m’n dekentje. “Nou begin ik me toch echt zorgen te maken hoor”, zegt P., “jij neemt nooit Spaghetti Bolognese, jij zit altijd een uur te zoeken naar iets lekkers in de folder.” “Ik heb geen zin om er verder over na te denken”, antwoord ik, “ik heb overal spierpijn, zelfs in m’n vingers, ik ben zielig en ik zit er doorheen.” “Ja, dat zie ik”, zegt P. en bestelt even later 2 Spaghetti Bolognese. Vanonder m’n dekentje overdenk ik wat er kan gebeuren als ik de komende 3 weken onder dat dekentje blijf liggen. Wat is het ergste dat er kan gebeuren als ik nu alles laat vallen? Als ik nu alle 80 lopende PloesiePoesie-opdrachten gewoon niet ga doen? Wat is het ergste dat kan gebeuren als ik nu een maand geen stukjes meer zou schrijven voor maanisch.com? Of een half jaar? En wat is als ik nu besloot om geen kerstcadeautjes voor m’n familie te kopen? Gewoon blijf liggen op deze bank? En wat zou er gebeuren als ik een maand niet meer zou koken? Wat is het ergste dat gebeurt als ik alle mailtjes die ik nog moet beantwoorden gewoon lekker nooit zou beantwoorden? Wat gebeurt er als ik de komende maand de telefoon niet meer opneem? Ik denk na. En ik zucht en ik steun. Ik overdenk het ergste en ontdek dat de gevolgen in een groter perspectief eigenlijk reuze mee zouden vallen. Het allerergste laten gebeuren wat er kan gebeuren blijkt een zeer acceptabel back-up-plan. Zucht. Even later neem ik een hap van m’n Spaghetti Bolognese en heb meteen spijt dat ik geen Panzarotti a la Veneziana heb besteld.

21

ZHO ZIET LUNA HET

Als ik de site www.tussenpozen.com van Marloes nooit had ontdekt, dan deed ik waarschijnlijk niet wat ik nu doe. Ik ontdekte haar site, zag haar art-journal en wist dat dat iets was waar ik m’n hele leven naar gezocht had. Zij organiseerde een atc-dag bij haar thuis, ik maakte bij haar mijn eerste atc en ik wist toen, voelde toen, dat ik in mijn leven vooral dingen wilde creëren. Laten zien. Dat ik dan wel hartstikke leuk die studie Media- en Informatiemanagement kon hebben afgerond en dat ik daarnaast ook wel hartstikke leuk kon schrijven, maar dat ik vooral dingen wilde maken. Niet lang daarna knipte en plakte ik mijn eerste atc met Bruce Lee in de hoofdrol. En meer volgden. Daarna kwamen schilderijtjes met Bruce, afgeleid van de atc’s. Daarna volgde PloesiePoesie #001 van Bruce. En daarna volgde de rest. Tot het nu. Een nu waarin ik ineens dat doe, wat ik het allerliefste doe, het maken van dingen. Creëren. En een nu waarin Marloes een boek heeft uitgegeven. Een écht boek met spreads uit haar art-journal. Marloes heeft het syndroom van Usher en ik zou liegen als ik zou schrijven dat ik daar niks van merkte. Ze ziet minder dan 5% en ook haar gehoor is, ondanks haar gehoorapparaatjes verre van optimaal. Als zij bij mij is kan ik soms een heel verhaal aan haar vertellen om me daarna te realiseren dat ze me niet aankeek en dus niets van mijn vurige verhaal heeft meegekregen. Ik heb geleerd om even ‘joehoe’ te zwaaien voor haar ogen. Ik heb geleerd om even wat rustiger te praten dan ik gebruikelijk doe. Al vergeet ik dat ook heel vaak. En dat maakt niet uit. Marloes in haar boek ‘Zho, een jaar uit het leven van een doofblinde vrouw’: ‘Ik heb vaak de menselijke neiging om iets helemaal zelf te willen doen. Om iets zelf te willen kunnen. Om ergens voor eeuwig mijn naam aan te verbinden. Alleen de mijne maar. Om mijn bestaan bevestigd te zien. Soms besef ik dan dat ik eigenlijk niets alleen doe. Dat ik mijn bestaan dank aan andere mensen. (…) Ik kan beter zien, omdat iemand een bril heeft gemaakt en ik kan eten omdat iemand anders gewassen heeft, geoogst. Ik doe niets alleen. We doen álles allemaal samen. We zijn voortdurend met alles en iedereen verbonden.’ Ik heb mezelf gevonden, omdat ik Marloes heb leren kennen. Ik ben ontzettend trots op haar en dankbaar dat ik deel uitmaak van dat wat zij ziet.

Vandaag signeerde Marloes tijdens de beurs van kleine uitgevers in de Paradiso in Amsterdam.
Volgende week maandag 17 december is de officiële boekpresentatie van ‘Zho, een jaar uit het leven van een doofblinde vrouw’ in ZIN, het klooster voor zingeving en werk aan de Boxtelseweg 58 te Vught. Ik ben erbij!
Haar boek is HIER te koop. En al vind ik het boek natuurlijk vooral geweldig omdat Marloes het geschreven en getekend heeft, voor iedereen is het denk ik ontzettend mooi, inspirerend én intiem om een kijkje te nemen in het dagboek van iemand anders.

13

LUNA NAAR STICHTING DIERENTHUIS



www.fiv-felv.nl (ze zoeken altijd donateurs!)
www.dierenthuis.nl

“Ik denk dat ik misschien wel heel hard moet huilen, hoor, straks”, had ik tegen vriend F. gezegd toen we in de auto richting Aarle-Rixtel reden. “Oh, nee, schatje, oh, nee, dat gaan we niet doen”, had F. gezegd, al is hij zelf ook een man die bij de woorden ‘kansarme asieldieren’ ietwat moet slikken. We waren samen op weg naar Stichting Dierenthuis, dat volgens hun site ‘een permanente huiskameropvang voor kansarme asieldieren’ is. ‘Oude, zieke honden, verwilderde katten en katten besmet met het kattenaids- en/of leucosevirus vinden hier een blijvend thuis. Een thuis zonder hokken en tralies, met boswandelingen, een riante tuin, veel liefde, (medische) zorg en aandacht.’ Onderdeel van Stichting Dierenthuis is Stichting FIV-FeLV, de stichting waar mijn bedrijf Maanisch 2 katten heeft geadopteerd. Ook volgens de site: ‘Deze stichting vangt al jaren katten op die anders geëuthanaseerd zouden worden omdat ze besmet zijn met het aids- of leucosevirus. Net zoals mensen kunnen katten met een levensbedreigende aandoening nog jarenlang gezond en gelukkig doorleven. Daarom krijgen ze hier een thuis met een goede voeding, medische zorg en worden ze tot hun laatste levensfase liefdevol verzorgd.’ En deze Stichting Dierenthuis had voor hun vrijwilligers een PloesiePoesie besteld. Als een soort van kerstpakket. En die gingen F. en ik brengen, want zelf brengen is veel leuker dan sturen. Dan kon ik meteen m’n adoptiekatten ontmoeten, had ik bedacht! Dus met broodjes gebraden kipfilet en een hardgekookt eitje, mini-pakjes Roosvicee en 30 kekke tasjes met een PloesiePoesie in de achterbak vertrokken F. en ik van Amsterdam naar het Brabantse Aarle-Rixtel. Om daar bij Stichting Dierenthuis in een warm poezenbad te vallen. Ik had nog nooit in m’n leven zoveel katten bij elkaar gezien: ik denk dat er in 2 uur wel 300 katten voorbij kwamen tijdens de rondleiding. Zoveel liefjes. En zoveel zieligerds. En zoveel knapperds. En zoveel leukerds. Zoveel zieke poezen. Zoveel met maar 1 oog. Zoveel die lagen te slapen. Zoveel die met rust gelaten wilden worden. Zoveel die gewoon even lekker geaaid wilden worden. En al hebben alle poezen en honden het écht heerlijk bij Stichting Dierenthuis, ik moest toch wel even een paar keer heel hard slikken tijdens de rondleiding. Zuchten en slikkken. Terug in de auto hoefde ik niet te huilen. Thuis wel.

17

LUNA KRIJGT EEN GEDICHT

(…)
Dat vindt Sint natuurlijk prachtig
Maar ik maak me zorgen om je rikketik
Het wordt tijd voor jezelf
Tijd voor je eigenste ik
(…)
Nou Sint, dat vind ikzelf eigenlijk ook! Tijd voor tijd voor mezelf! Maar ja, eerst die 80 PloesiePoesie-opdrachten nog even afmaken. Het is een beetje Sinterklaas bij het NietLief-collectief. Lootjes getrokken, gedichten geschreven, dat soort dingen. Maar wie bovenstaand stukje schreef, dat is dus de vraag.
www.nietlief.com

1

HET BRUCE-LEGER


Het is dus niet zo dat ik niets te doen heb. Integendeel. Ik ben de afgelopen dagen bezig geweest met een opdracht voor 30 (!) zwarte PloesiePoesies. En hoewel ze allemaal verschillend zijn qua bont, stof en kant en ook allemaal een eigen naam en nummer hebben gaat 30 keer hetzelfde doen toch wel een beetje vervelen. Maar! Ze zijn af! En ik ben blij. Ook Bruce is zeer content met zijn persoonlijke leger en ik verwacht dat de werknemers van het bedrijf waar ik deze PloesiePoesies voor maakte ook erg blij zullen zijn met hun ‘kerstpakket’.
www.ploesiepoesie.nl

21

LUNA IS WEL EENS BOOS

"Het is echt kut weet je, echt kut, kut, kut, kuttekuttekut, als je je eigen huis niet in kan”, schreeuw ik. “Sorry meisje”, zegt hij." De vraag van de week van het NietLief-collectief was: Wat doe je als je boos bent? Mijn antwoord, of eigenlijk mijn tirade die ik afgelopen woensdag tegen P. hield, vind je: HIER.

1

LUNA ZIET ‘2 GIRLS 1 CUP’

FOXY-collega G. mailde: ‘Ik heb een te ranzig goor
filmpje gezien op internet
: ‘2 girls 1 cup’ (te zien: geile chick nr1 zoent met geile chick nr2, chick1 schijt vervolgens in een glas, chick2 vangt dit op, ze likken het leeg, kotsen elkaar onder… Erg populair filmpje en het is ook ‘hot’ om de persoon te filmen die het filmpje voor het eerst bekijkt.’ Okay, eh, nou, G., kotsen, schijten, oplikken, nou, laat maar zitten dat filmpje! Dus het originele ‘2 girls 1 cup’-filmpje sloeg ik over, al zag ik wel een aantal van die gefilmde reacties. En die waren inderdaad hilarisch. Maar ja, als je dan bij je ex S. bent en die blijkt nog nooit van het hele ‘2 girls 1 cup’-fenomeen gehoord te hebben, ja, dan kun je ineens live meemaken hoe iemand reageert op dit meest gore filmpje aller tijden! En die kans moest ik pakken natuurlijk! Dus ik installeerde ex S. voor z’n beeldscherm en ik ging naast hem staan, zonder zelf naar het filmpje te kijken. “Oooh, gatverdamme”, kermt S. met z’n handen voor z’n gezicht. Tussen 2 vingers door kijkt hij toch. “Aaaah, neee, neee!”, gaat S. verder, “nee, dit kan niet echt zijn, moet je kijken.” Okay, en ja, dan kijk je toch, want je bent toch ergens wel nieuwsgierig. Dus ik zag 2 niet onaantrekkelijke vrouwen tongen met stront in hun mond. En ach, dan kan je beter het hele filmpje maar bekijken. Dus ex S. startte het filmpje opnieuw. “Volgens mij is het nep”, zegt ex S. en zet het filmpje stil op het moment dat een dame in een ijsbekertje aan het schijten is. “Hmm”, mompel ik en breng m’n hoofd iets dichter bij het beeldscherm, “het ziet er niet echt natuurlijk uit.” Hij start het filmpje weer. De meisje likken met hun tong voorzichtig aan de stront in het bekertje. “Hmm, het ziet er zacht uit, maar het is wel stevig, volgens mij heeft normale stront een andere structuur”, zeg ik. “Ja, maar hoe doen ze het dan?”, vraag ex S., “zouden ze iets in haar kont gespoten hebben?” “Oh, getver, dat is net zo smerig”, zeg ik. “Zelfs het meest gunstige scenario is nog te goor om over na te denken”, vindt S. terwijl we het filmpje uit kijken. Okay, ‘2 girls, 1 cup’, been there, done that, didn’t buy the T-shirt. En het lijkt me goed te concluderen dat het niet mijn eh, cup of tea is.

23

NANNA NIGHTLIFE ZOEKT EEN TOYBOY


Zo’n 2 jaar geleden speelde ik voor het eerst Second Life. En ik was meteen verslaafd. Voor een maandje dan. Maar toen ik vandaag wilde inloggen met mijn oude inlognaam (Luna Bunyip) en wachtwoord, toen kon dat dus niet meer. Net nu ik bezig ben met een artikel over seks op Second Life voor Foxy Magazine! Dus nu moet ik helemaal opnieuw beginnen en ik snap er eigenlijk weinig meer van. Dit is daarom een virtuele oproep van mijn nieuwe avatar Nanna Nightfire! Ik zoek een mannelijke avatar om wat virtuele seksuele standjes mee uit te voeren, gewoon een beetje online lekker aan elkaar zitten, zodat ik daar screenshots van kan maken. Als dat teveel gevraagd is zoek ik gewoon iemand die me weer een beetje wegwijs kan maken binnen de wereld van Second Life. Die virtuele seks komt later wel. Denk ik. Dus. Blowjob? Anyone? Stuur even een mailtje naar electricluna-apestaartje-maanisch-punt-com.

15

LUNA VERJAARDAGSCADEAU


Misschien wel het gaafste verjaardagscadeau ooit: een band die akoestisch liedjes voor je speelt en zingt. Gewoon thuis. Gewoon lief. Voor het YouTube-filmpje: KLIK.

4