LUNA EN DE ONTMANTELING VAN EEN HUIS
Een paar weken geleden zou het huis van Ruud op Funda komen en daarvoor moesten we het huis eerst Funda-proof maken. Zijn huis was op z’n mildst gezegd een typisch en donker mannenhuis. Een chaotisch, creatief mannenhuis. En dat moest veranderd worden in een licht huis dat het lekker doet op foto’s. Dus ik haalde bij de Action 3 tassen vol met beige accessoires; beige kussentjes, beige kaarshoudertjes, een beige plaid, beige handdoeken en wat nepplantjes in beige potjes.
We brachten 6 aanhangwagens vol met troep weg naar de stort en zetten het huis vol met de beige dingetjes. Het huis van Ruud zag eruit als een beige eenheidsworst, het was afschuwelijk, maar hé, dat is wat mensen die een huis gaan kopen blijkbaar willen, want zijn huis was binnen een paar weken verkocht.
Daarna kon het echte ontmantelen beginnen. En zo ongeveer alles kon weg. Want wat heb je aan 2 banken, 2 eettafels, 2 bedden en 2 compleet ingerichte keukens? Niets. Veel dingen hadden heus nog wel een tweede leven verdiend, maar onze ervaringen met Marktplaats-verkopen of zelfs ‘gratis af te halen’-advertenties deden besluiten; het kan beter gewoon allemaal naar de stort, want het kost meer tijd en energie om die dingen te verkopen of te laten afhalen dan ze weg te gooien.
Dus de kasten moesten leeg, de laatjes moesten open, meubels moesten worden gedemonteerd, waaronder 3 bedden, een bankstel, een grote stellingkast, een wasmachine, een koelkast. Ik had ondertussen het gevoel alsof er iemand dood was, want je pelt laag voor laag een leven af. Foto’s van een baby-Ruud, foto’s van z’n diensttijd, trouwfoto’s, spelletjes van zijn kinderen, foto’s van z’n kinderen, dozen vol cd’s waar Ruud vroeger waarschijnlijk veel geld voor heeft betaald en toen trots op was, maar die nu geen hol meer waard zijn, liefdesbriefjes van exen, boeken die hij nooit meer wilde herlezen, tientallen speeltjes van Mickey onder de bank.
“Ruud, ik dacht dat ik de kinky persoon van ons tweeën was”, zeg ik tegen hem, als ik ‘m een seksspeeltje laat zien dat ik uit z’n nachtkastje heb getrokken.
“Ah, joh, je probeert weleens wat”, zegt hij.
Terwijl volgens de relatiewetten verhuizen eigenlijk stressvol hoort te zijn, deden wij het zonder drama. Zonder snauwen. Zonder passief-agressieve opmerkingen. In 3 dagen brachten we een volledig huis, een volledig leven, in 10 aanhangwagens naar de stort. Er zijn mensen die vinden dat je in een relatie goed ruzie moet kunnen maken. Ik denk dat het belangrijker is dat je samen moeilijke dingen kunt doen zonder elkaar kapot te praten. Een huis leegtrekken. Een leven reduceren tot wat meegaat. Besluiten wat toekomst heeft en wat niet meer.
Je leert iemand niet kennen tijdens een romantisch diner, maar terwijl je samen 10 aanhangwagens naar de stort brengt. Eergisteren reden wij in volledige harmonie de muziekwijk in Capelle aan den IJssel uit. Richting Tiel. Nog net op tijd om de kerstboodschappen te doen.





Wat “tegen natuurlijk” voor jou al die beige aankleding.
Het lijkt me toch een beetje als een huis leeghalen van ouders. Je gooit gewoon een heel leven weg.
Bewondering voor jullie beide! Wat een werk. Veel geluk is wat rest.
Wat fijn dat je je ‘schrijfelarij’ weer op hebt gepakt. Weer iets om naar uit te kijken. Veel plezier samen!