web analytics

6

LUNA HEEFT EVEN EEN VERHUISDIPJE

Ons nieuwe huis ademt een rust uit die ik totaal niet bij mezelf vind passen, al vind ik het heerlijk. Het uitzicht is to die for; bomen en een kabbelend beekje met de illustere naam De Dode Linge. Op dit beekje heb ik als kind geschaatst in de winter. In het park dat aan ons huis grenst heb ik als kind gespeeld in de speeltuin. In die speeltuin ontmoette ik ook m’n eerste vriendje. De zandbak midden in de woonwijk, die eigenlijk helemaal niet als zandbak werd gebruikt, maar als plek voor de jeugd van toen, bestaat niet meer, maar heeft plaatsgemaakt voor wat wipkippen. Ik laat Nina uit in dat park en kan daarna even snel bij m’n ouders binnen wippen voor een kopje koffie, want m’n ouders wonen nog in het huis waar ik ben opgegroeid en mamma is inmiddels thuis en probeert het dagelijks leven weer zo goed en kwaad als het kan op te pakken. Dat ik dat kan, dat even koffie drinken om te checken of alles nog okay gaat daar, of dat ik zelf even langs kan gaan om eten langs te brengen, of gewoon even ‘hoi’ te zeggen, dat is ook to die for. “Dat hoor je vaak hè?”, zei een hondenvrouwtje toen ik Nina aan het uitlaten was. “Dat mensen hier opgroeien, dan een paar jaar ergens anders gaan wonen, maar toch weer besluiten om hier in de buurt terug te komen.” Ik wilde schreeuwen dat ik dus helemaal niet zo ben als al die andere mensen, dat ik dus echt wel heel veel heb meegemaakt! Dat ik 15 jaar keihard living the live in Amsterdam heb gedaan en dat ik heus wel een rockchick ben en heel diep ben gegaan in het leven. Heel diep! Maar ik keek van een afstandje naar mezelf, naar m’n bemodderde laarzen, m’n haar in een staartje en al 2 maanden niet geverfd, m’n pluchen luipaardjas en m’n joggingbroek en kon niets anders concluderen dan; I totally blend in hier in de buurt. En ik weet dat het niet zo is, maar toch, omdat ik nu op nog geen 500 meter woon van het huis waar ik ben opgegroeid, voelt het ergens alsof ik totaal niet vooruit ben gekomen in het leven.

Dit vind je misschien ook leuk...

6 reacties

  1. nathalie schreef:

    Ik denk dat het doel van het leven is om jezelf zoveel mogelijk te leren kennen. Wat dat betreft ben je kilometers vooruit gegaan!

  2. lin schreef:

    Fysiek misschien niet, maar mentaal wel.

  3. Brooklyn schreef:

    Herkenbaar zeg :-). Opgegroeid in een dorp. 15 jaar zoals jij het zegt living the live gedaan in Utrecht en nu weer in een dorp. Voelt zó burgerlijk en als het even kan moet ik zeggen dat ik 15 jaar in de stad gewoond heb. Gewoon omdat dat stoer is :-)en omdat ik ik heus wel wereldwijs ben :-). Succes met wennen aan je nieuwe huis.

  4. Kange Lees schreef:

    Never mind the rest: “Jouw moeder is weer thuis”. Ik ben daarom blij voor jou.

    Liefs

  5. Johannet schreef:

    Het dorp knapt er wel van op, al die terugkerende types die meer van de wereld hebben gezien dan alleen het slootje om op te schaatsen.

  6. Arnoud schreef:

    Alsof jij niet vooruit gekomen bent in je leven?!? Je hebt een gaaf huis, lieve vent, schatjes van katten en een Nina!!! Daarnaast ben je ook nog op de radio te horen, schilder je en help je iedereen die je kunt helpen! Je bent een geweldig mens met een enorme levenservaring!! Je bent een topper!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *