web analytics

8

LUNA EN 2 THERAPEUTISCHE SESSIES

Ik ben tussendoor trouwens 2 keer bij een psychotherapeute geweest. Ik zat ’s ochtends achter m’n pc en bedacht me ineens; dit is allemaal wel een beetje teveel van het goede voor een meisje alleen. Er zijn mensen met minder problemen dan ik en die storten volledig in en kunnen de rest van hun leven niet meer werken, want trauma op trauma en stress op stress en dat wilde ik voor zijn. Ik belde m’n huisarts voor een verwijsbriefje en op het verwijsbriefje stond ‘heeft een beetje teveel op haar bordje gekregen de laatste maanden’. Mijn eerste sessie bij de psychotherapeute bestond er dan ook uit om in een uur vertellen wat er precies allemaal precies op dat bordje lag. De therapeute zelf zei weinig. Ze luisterde en maakte af en toe een notitie. “Je hebt een goede band met je moeder hè?”, vroeg ze op zo’n bloody fucking zalvende toon dat ik spontaan begon te huilen en m’n hand als vanzelf naar de obligate doos met tissues greep. “Ja, best wel”, snikte ik. “En wat verwacht je van je bezoekjes aan mij?”, vroeg de therapeute. “Eh, nou ja, eh, dat ik de komende periode een beetje stabiel doorkom? Dat ik niet instort”, zei ik. En dat was dat en 2 weken later zat ik weer bij haar aan tafel. “Hoe gaat het nu?”, vroeg ze. “Ja, nou eigenlijk wel goed”, zei ik en ik ratelde een half uurtje door over m’n schilderijen, m’n moeder, m’n vader en m’n werk. En toen was het stil. Ik was stil en zij was stil en ik was voor mijn gevoel ook eigenlijk wel uitgepraat met haar. “Als er 1 negatieve gedachte is die constant door je hoofd spookt, welke is dat dan?”, vroeg ze. Ik moest er lang over nadenken, maar ik kwam tot: “Dat ik nooit genoeg tijd heb om alles te doen wat ik wil doen.” “Okay, daar kunnen we wel wat mee”, zei de therapeute en toen ging het over RET-therapie en dat ik dan ‘STOP’ moest zeggen tegen die negatieve gedachten en dat ik me bewust moest worden van de emoties die ik daarbij ervaarde en dat ik die negatieve gedachten om moest zetten in positieve. “En wat zou zo’n positieve gedachte voor jou zijn?”, vroeg ze. “Het is goed zoals het is”, zei ik. Daar moest ik dan maar mee aan de slag gaan en ondertussen goed voor mezelf zorgen en tijd nemen om te bewegen, maar ja, toen moest ik ondertussen verhuizen en toen kwam m’n moeder naar huis en bewegen, ja doei, 3 keer per dag de hond uitlaten is bewegen genoeg en toen schilderde ik nog maar een vogeltje en toen realiseerde ik me; ik ben niet het type om in te storten. Het is goed zoals het is.

Dit vind je misschien ook leuk...

8 reacties

  1. nathalie schreef:

    Inspirerend!

  2. nicole schreef:

    Je bent een mooi mens!

  3. MarinaTwiet schreef:

    Het is goed zoals het is, en jij bent goed zoals je bent…..een fantastisch mens!!!

  4. Maurice schreef:

    Als iets niet lukt, dan is het niet falen (negatief)..Dan was het een experiment! (positief)

    Hoorde ik toevallig op de televisie bij Moederlief toen ik daar op de koffie was en bij Max Lunch (NL1) een Faalgoeroe het woord kreeg.

  5. patchwork schreef:

    Inderdaad, anderen storten om minder in!
    En me dunkt dat je met verhuizen genoeg bewogen hebt voor maaaaaanden!En dat je aan de bel trekt als je dreigt weg te zakken, is al een teken dat je goed voor jezelf zorgt. Je bent een koopje voor je zorgverzekering! ;-)

  6. CiNNeR schreef:

    Snelle leerling ;)

  7. Mariska schreef:

    Goed zo Luna! Ik snap dat je zo af en toe gierend gek wordt. Maar stiekem wist ik al wel dat je een diehard bent… Wat trouwens niet betekent dat je alles op je bordje ook gewoon moet vinden.

  8. Pamela schreef:

    KANJER!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *