web analytics

7

PLOG MAANDAG 10 JUNI


Tweede Pinksterdag! Een dag om nooit meer te vergeten, dat blijkt straks. Ik maak in de ochtend de plogs van gisteren en eergisteren. Ik heb het ritme weer te pakken, fijn hoor.


Als ik zo’n soort ritme nou ook zou kunnen ontwikkelen qua opruimen en organiseren, dan komt het ooit nog eens goed met mij! Hier een stapel met toys die getest zijn en beschreven moeten worden ten midden van allerhande andere kantoordingetjes. Een ‘stilleven’ valt het niet te noemen, eerder een ‘chaosleven’.


Ach, kijk deze knapperts hier nou eens lief met z’n tweetjes liggen. Smelt je toch van?


We gaan even bij m’n ouders op de koffie en we hebben geluk, want m’n vader heeft net haring gehaald bij z’n visvriend Piet! Lekker hoor!


En dan gaan we thuis wat aanrommelen. Ik besluit dat Frank naar buiten mag, want hij is niet te houden en zit eigenlijk al sinds z’n amputatie voor de deur te wachten. De operatie is 10 dagen geleden, hij doet het binnen prima op die 3 poten, de zon schijnt, dus waarom niet? Hij verkent eerst heel rustig de tuin, legt er een drol in, loopt nog een rondje en gaat dan heerlijk op een stoel liggen. Fijn! Ik ben gerustgesteld dat hij het wel redt en ga naar binnen om daar wat verder aan te rommelen. Tot ik een harde plof hoor buiten, naar beneden ren en Frank nergens meer kan vinden. Kut. Ik roep en zoek en ook de buurvrouw roept en zoekt, maar geen Frank. Tikken tegen een blikje helpt niet, ‘blikkieblikkie’ roepen helpt ook niet. Kut. Kut. Tot hij ineens vanaf het schuurdak van de buren aan komt lopen, probeert te springen naar een ander dak, neerstort en keihard de tuin van de buren in rent. Weer kwijt.


En dit keer komt hij niet terug na een paar uurtjes. Hij is van 1 hoog naar beneden gevallen, met z’n 3 poten en ik ben hartstikke bang dat hij die andere achterpoot nu ook gebroken heeft. Wat een ellende! We doorzoeken alle achtertuinen, maar ik kom er na een paar buren achter dat, mocht Frank dat willen, hij wel 50 achtertuinen door kan en daarna het park in kan strompelen, want hij kan langs alle schuttingen. HUIL! Ik ben er op een gegeven moment van overtuigd dat hij een stil plekje heeft gezocht om te sterven. Dat z’n litteken is opengebarsten. Een orgaan ontploft door de val. Of dat hij misschien nog wel komt aanstrompelen, maar dat dan dus die andere poot ook kapot is en dat hij alsnog afgemaakt moet worden. Wat een kutzooi.


Ik zit in de tuin en staar vooruit. Ik kan  niet eens huilen, want ik ben gewoon leeg. Deze foto is een zoekplaatje.


Kijk! Ook zielig! Door de storm van de afgelopen tijd is het nest van een duif ietwat naar beneden gekomen en ligt er nu nogal ‘bloot’ bij. Mochten de eieren uitkomen, dan zijn de jonkies zo opgegeten door eksters of kraaien. Het is wat het is. Maar het is wel zielig.


En weet ik veel hoeveel uren later en nog tig keer ‘blikkieblikkie’ roepen buiten komt meneer aanhupsen. Niks aan de hand. Na een grondige inspectie van z’n poten (rekken en strekken) en een grondige inspectie van z’n binnenkant (beetje duwen overal) lijkt hij nergens last van te hebben. Hij heeft wel honger en dorst. Klootzak. Komende maanden huisarrest.

Dit vind je misschien ook leuk...

7 reacties

  1. Jan schreef:

    Ghehehehe. De volgende keer neem je maar twee goudvissen.

  2. Anita schreef:

    Oh Frank je bent een oelewapper! Stiekem zat ik even te grinniken maar dacht ik ook…als die donders van mij dat zouden doen dan zou ik wel zoooooo in de stress zitten! Dusssss ik begrijp je gedoe (die van mij komen ook niet buiten maar ja van die maffe race-idioten hier in de straat en dus eng enzo dus ze zijn gedwongen huiskatten­čĄĚ)

  3. San schreef:

    Levensgevaarlijk! Zo op 3 poten. Pfff…. wat een rotbeest ;)

  4. Marion schreef:

    Die Frank. Ik ken het gevoel helaas maar al te goed! Fijn dat hij er weer is. Wil wel even de mythe ‘zoekt een rustig plekje om te sterven’ uit de wereld helpen. Katten sterven het liefst in hun eigen territorium, dus in of om het huis. Als katten wegblijven kunnen ze vaak niet terugkomen omdat ze hierbij gehinderd worden. Dat kan zijn dat ze zich verwond hebben, verjaagd zijn of dat een hond een paar tuinen verderop de boel blokkeert. Om maar wat te noemen… Als een kat niet terugkomt is er altijd wat aan de hand, maar een plekje zoeken om te sterven….neuh…

  5. Jessica schreef:

    Omg, je ergste nachtmerrie is dat, als je poezebeest niet thuis komt als je met het voer rammelt. En zeker als een kater met drie poten met een operatiewond niet verschijnt. Je zou hem wat “aandoen” als hij vervolgens vrolijk komt aanwaaien alsof er niets aan de hand is, terwijl je je super druk hebt gemaakt. Maar fijn dat hij zich toch weer gemeld heeft en het ook kan redden met drie pootjes. Zo zie je maar een kat komt altijd wel op zijn pootjes terecht ook al zijn het er maar drie.

  6. Marjan schreef:

    De horror …. ik heb nu makkelijk praten, nu Frank weer op honk is, maar ik kan me je hartkloppingen voorstellen….

  7. DP schreef:

    Kapot grappig, je stil/chaosleven. Ik lig weer in een deuk.
    Gelukkig, “Eind goed, al goed” En Frank zal wel miauwen; “I did it my way”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *