web analytics

LUNA’S DIEPVRIESCHALLENGE 2019

“Ik wil nu toch eerst de diepvries leeg gaan eten “, is 1 van de zinnetjes die ik de afgelopen 20 jaar zeer geregeld uitsprak. Ik hoor vaste lezers al denken; heb je haar weer, met d’r diepvries, want aangezien ik meer dan 18 jaar blog, denk ik dat er ook meerdere blogs of plogs over dit onderwerp zijn geschreven of gefotografeerd de afgelopen jaren. Het lukte echter nooit, dat leeg eten van diepvries. Ik deed pogingen. Ik kwam soms een heel eind, maar een volledig georganiseerde diepvries waarvan ik wist wat erin lag heb ik nog nooit gehad.

Toen ik nog met P. in Amsterdam woonde hadden we 2 inbouw-diepvriezers met allebei 3 grote lades met een totale invriescapaciteit van 200 liter. Ze zaten allebei bomvol en toen ik bij hem wegging kon ik de inhoud niet meenemen.

Met J. had ik een grote diepvries van 500 liter in de schuur die onwijs veel energie slurpte. Ook in de keuken was er nog een diepvries van 100 liter aanwezig. Iedere keer als ik een poging deed om de diepvriezers leeg te eten, bracht J. weer dozen vol frituurhapjes mee.


Een stroomzuigende diepvries van 500 liter die voor de helft vol zat met frituursnacks.

Na m’n scheiding heb ik de frituurhapjes samen met de frituurpan weggegooid, de diepvries in de schuur leeggegeten en uiteindelijk ook de diepvriezer naar het grof vuil gebracht. Ik had een klein, intern feestje toen de grote diepvries op de aanhangwagen werd geladen, maar ik had nog steeds een bomvolle diepvries van 100 liter in de keuken die bomvol zat.


Doeiiiiiiiiii!!!!! Ik was ZO trots toen!

Die bomvolle diepvries bleef bomvol, de lades konden wegens bijna vastgevroren amper meer dicht en het werd hoog tijd voor een nieuwe. Het zegt misschien heel veel dat de eerste gezamenlijke aankoop van M. en mij een Amerikaanse koelkast met diepvries was.


Kijk! En zo leeg wil ik ‘m weer hebben!

Die Amerikaanse koelkast heeft een totale inhoud van 510 liter en wordt aangeprezen met de zin ‘geschikt voor de boodschappen van een huishouden van 5 of meer personen’. Nou, maak daar maar van; ‘geschikt voor de boodschappen van een huishouden 2 personen, waarvan 1 hoarder.’

Zowel het diepvriesgedeelte als het koelkastgedeelte zit bomvol en ik word er momenteel ook zelf weer een beetje moe van dat er niks meer bij kan. Als er niks meer bij kan, betekent dat dat je ‘m eens leeg moet gaan eten! Het is zo logisch en ook zo makkelijk, maar toch krijg ik het gewoon niet voor elkaar. Ik zie steeds weer aanbiedingen die ik gewoon moet kopen en ik kook bijna standaard teveel en dat gaat dan ook weer in de diepvries. Ik laat ’s ochtends een pond half-om-half gehakt ontdooien en stop ’s avonds weer 2 keer 500 gram bolognesesaus terug in de vriezer. Zo schiet het niet op.

Daarom! De #diepvrieschallenge 2019! Het zou zeer prettig zijn als de diepvries voor het einde van dit jaar om wat brood na, helemaal leeg zou zijn! En er is maar 1 regel; er mag niets, maar dan ook niets, nieuws in de diepvries komen te liggen de komende maanden.

Wat denken jullie? Gaat het me nu wél een keer lukken? En lukt het jullie wel om de diepvries gewoon lekker overzichtelijk te houden? Of bestaan er nog meer diepvries-hoarders zoals ik? Morgen presenteer ik jullie een lijst met de inhoud van m’n diepvries. Het is gênant, dat kan ik nu alvast spoileren!

21

LUNA EN DE AVOCADO’S VAN DE LIDL

“Hoi, ik heb een klacht”, zeg ik met een grote glimlach tegen de groentecheffin van de LIDL en ik laat haar een foto zien van 4 doorgesneden, verrotte avocado’s. Ik bedoel; het is een treurige bedoening, maar er zijn ergere dingen dan verrotte avocado’s, dus een glimlach kan er altijd wel vanaf!

“Ik kocht vorige week vrijdag 4 avocado’s en ik wilde ze zaterdag gebruiken en toen ik ze doorsneed waren ze allemaal bruin”, zeg ik.
“Heeft u ze nu meegenomen?”, vraagt de groentecheffin.
“Eh, nou, nee, ik ga verrotte avocado’s niet een week bewaren.”
“Je moet ze de volgende keer meteen brengen.”
“Maar ik kan toch niet ’s avonds langs komen met verrotte avocado’s? Ik was aan het koken. En als ik ze de volgende dag zou brengen, dan zouden ze sowieso bruin zijn, want avocado’s verkleuren nogal snel als je ze eenmaal hebt opengesneden. En ik vind het eigenlijk ook nogal wat om speciaal voor het omruilen van avocado’s naar de supermarkt te gaan, dat kost me een uur.”
“Maar anders kan iedereen wel gaan zeggen dat hun avocado’s bruin waren.”
“Nou, ik kan me niet voorstellen dat mensen hierom gaan liegen.”
“Mevrouw u moest eens weten.”
“Nou, jullie ready to eat avocado’s zijn bij mij wel vaker bruin een dag later en ik gooi ze regelmatig gewoon weg zonder bij jullie langs te komen.”
“Het is ook eigenlijk de bedoeling dat je ready to eat avocado’s dezelfde dag nog opeet.”
“Wat?”
“Ja, als ik ready to eat avocado’s koop, dan eet ik ze dezelfde dag en anders koop ik deze.” Ze wijst op een netje met knijterharde avocado’s.
“Maar die zijn een dag later nog niet rijp hoor.”
“Nee, dat klopt.”
“Maar welke avocado’s moet ik dan kiezen als ik ze een dag later wil gebruiken?”
“Ik koop m’n groenten altijd op de dag dat ik ze ook eet.”
“Ik mag toch wel verwachten dat ready to eat avocado’s een dag later nog goed zijn?”
Ready to eat betekent dat je ze meteen moet opeten.”
“Wat?”
“Die moet je diezelfde dag eten, dat doe ik ook met bananen.”

Het werd me allemaal te veel. Dezelfde dag nog langs moeten komen met verrotte avocado’s? Hoe dan? En insinueren dat ik lieg over verrotte avocado’s? The lord knows dat ik minstens 1 keer per maand met verrotte avocado’s van de LIDL zit en dan zou je zeggen; koop ze ergens anders, eet minder guacamole of doe de avocado-pitjes-check voordat je ze koopt, maar ja, de ready to eat avocado’s zitten in een plasticje, dus ik kan het pitje er niet af duwen, ik ben gek op guacamole én ik doe al 7 jaar lang elke vrijdag m’n wekelijkse boodschappen bij de LIDL en dan heb je soms geen zin of tijd om ook nog naar een andere supermarkt te gaan.

Met de allergrootste moeite kreeg ik 4 nieuwe ready to eat avocado’s mee van de groentecheffin: “Voor deze ene keer.”

En dan wil je eigenlijk zeggen; ‘Flikker maar een eind op met je avocado’s.’ Maar dat deed ik niet. Ik pakte de avocado’s aan en liep weg zonder te glimlachen, want heel even bestond er niets ergers dan verrotte avocado’s en een LIDL-groentecheffin die dus zelf nooit problemen had met overrijpe vruchten.

11