web analytics

11

NINA EN NANA EN LUNA

We woonden net een paar dagen in dit nieuwe, heerlijke huis, toen Nina en ik een andere Amerikaanse Bulldog tegenkwamen. In tegenstelling tot de meeste hondjes die we tot dan toe waren tegengekomen tijdens ons rondje vond het baasje van de Amerikaanse Bulldog het wél okay om de honden met elkaar te laten spelen. Normaal gesproken lopen hondenbaasjes met een grote boog om Nina heen; ik heb zelfs een dame weg zien rennen met haar hondje van het formaat cola-blikje. Nu is Nina uiteraard de liefde zelf en voorzien van roze strik, maar ze is nogal groot en lomp en ja, dat schrikt af. Het baasje van de andere Amerikaanse Bulldog herkende het probleem toen we even later onze honden hun energie op elkaar zagen botvieren. “Hoe heet die van jou eigenlijk?”, vroeg ik. “Nana”, zei het baasje. “Neeeeeee”, zei ik, “die van mij heet Nina!” Een dikke hondenvriendschap was geboren en sindsdien lopen Nana, Nina en wij dagelijks een uur aan het einde van de middag, zodat de hondendames hun energie kwijt kunnen, want bloody, fucking hell, die moeten dagelijks een partij rennen! Het gaat er af en toe ruig aan toe en zowel Nana als Nina hebben de littekens al op hun lijf, maar ze zijn hun ruzietjes altijd binnen no time weer vergeten en lopen daarna weer gezusterlijk met een tak te slepen. Het leek ons dan ook een goed idee om eens uit te proberen of Nana een weekendje bij ons zou kunnen logeren. Haar baasje met zijn vrouw gingen een paar dagen weg en Nana werd bij ons gedropt met bench en brokken. En oh, het was zo leuk en oh, het was zo gezellig. Samen de hele dag achter elkaar aan lopen, likken, lopen, zuchten, spelen, links, rechts en er was geen vuiltje aan de lucht. Naar spelende honden kijken is leuker dan televisie en als het zo ging, ja, dan wou ik wel 10 honden! Wel 20! Een kennel! En puppy’s! Tot ik de dames in m’n eentje uit ging laten ’s ochtends. Of eerder; toen we weer terug kwamen thuis. Ik deed de deur open en ineens zat ik middenin een hondengevecht wat ik niet meer kon stoppen. Gegild heb ik. Ik heb m’n eigen hond geprobeerd van Nana af te schoppen, maar ze waren gewoon te sterk en te agressief. En net toen ik wou beginnen met huilen kwam de verkering met gevaar voor eigen piemel in z’n blootje naar beneden stormen en tilde Nina met 1 beweging uit het hondengevecht en sleurde even later Nana naar haar bench. En ook ik werd in een hoekje gezet, want ik had beter op moeten letten. Maar, hallo! Ik ben een poezenvrouwtje, ja! En het klinkt allemaal heel logisch hoor, dat je eerst je eigen hond naar binnen laat en dan pas een logeerhond, maar ik heb dus die hele Martin Gaus-training overgeslagen in m’n leven en er was overal bloed en ingescheurde nagels en pootjes die heel zielig omhoog werden gehouden! Ik tril er nu nog van als ik er aan denk, maar Nina en Nana zijn alweer de dikste hondenvriendinnen.

Dit vind je misschien ook leuk...

11 reacties

  1. Zezunja schreef:

    Praat me even bij, je moet die honden zelf laten bepalen wie er als eerste binnen mag?

  2. Luna schreef:

    Nee, je moet je eigen hond eerst… want het is haar huis… als je dus eerst de andere hond naar binnen laat, wat ik dus geheel per ongeluk deed, dan krijg je dramaaaaaaaa’s! #martingausvoordummies

  3. Aukje schreef:

    Oh nee! Heavy shit! Ik ben opgegroeid met honden en keek vroeger altijd naar Martin Gaus, maar dit wist ik ook niet!

  4. Zezunja schreef:

    Ah, ik las het verkeerd, sorry.

  5. yvonne schreef:

    heftig, maar briljant geschreven; Met gevaar voor eigen piemel…hihihihi

  6. Honnevon/Ivon schreef:

    Ik las het gisteren nog, eerste hond die je zelf hebt eerst, ook met aaien, knuffelen, eten geven, belonen enz.
    Wist ik ook niet hoor, maar goed om te weten als wij er een hondje bij krijgen. Overigens hou ik meer van Cesar Milan :-)))).

  7. @HanssH schreef:

    Als hondenmannetje zou ik zeggen, Eerst jij dan jouw Nina en dan pas Nana.
    Onze hond gaat nooit als eerste ergens in of door, mag ook niet want IK BEN DEN BAAZ?
    Maargoed aldoende leert men is het gezegde, succes.
    En met jouw liefde gaat het ook hoor maar duurt het wat langer allemaal….:-)

  8. Eveline schreef:

    Heftig! Teven kunnen echt heel gemeen vechten. Goed in de gaten houden dus, zeker bij dit soort stevige tantes die nogal wat schade aan kunnen richten, ook al is dat vast niet hun bedoeling. Als de hormonen gaan opspelen kan dat nog een graadje erger worden. Het ligt dus niet per definitie aan wie het eerst door de deur mag of als eerste aandacht krijgt, het kan veel subtieler zijn dan dat. Het alpha-hond idee is alweer een beetje achterhaald, het is veel hipper om te kijken naar kalmerende signalen.

  9. sandra schreef:

    martin gaus? pffff…. cesar milan !!! is de nieuwe honden god !! ook heerlijk om naar te kijken in plaats van oprah. drama en enorme liefde wisselen elkaar af in heerlijk honden tempo ! ik, eigenaar van hond van blikje-cola-formaat zou niet voor elke grote hond wegrennen als ik wist dat ze allemaal cesar keken en leerden.
    een speelse hap is genoeg voor mijn chihuahua !!!!

  10. mirthe schreef:

    Ik vind honden lief en leuk, maar ook eng en je weet nooit hoe ze reageren. Altijd dat roedelgedoe. Thuis heb ik alleen katten. Ik vind ze sexy, honden niet.

  11. Eveline schreef:

    Sandra, niet om lullig te doen, maar Cesar Millan wordt niet gewaardeerd op hondenfora. Het hele roedelgedoe is allang achterhaald, zelfs door degene die dat ooit heeft gedacht te zien bij wolven.
    En dan heb ik het nog niet over de gemene trappen die hij uitdeeld, en het steeds venijnig dichtknijpen van hondenkeeltjes als ze niet luisteren…

    Victoria Stilwell is stukken beter, en past denk ik ook beter bij Luna met haar strak leren pakkie. ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *