web analytics

16

LUNA WAS EVEN QUEEN OF THE WORLD

Ik ben niet zo van het achterop zitten. Kwestie van vertrouwen waarschijnlijk. De enige man bij wie ik zonder angst achterop durf is mijn vader. Mijn vader is een stabiele fietser. Mijn moeder dus niet. Mijn moeder is net zo snel afgeleid als ik en kan ineens zeggen; “Hé, kijk een roodborstje.” En dan zwabbert ze met haar fiets richting het roodborstje of ze gaat ze ineens vol op de rem staan. Zodat we bijna omvallen met fiets en al. Nee. Mijn moeder en ik lopen voortaan wel als ik een dagje naar Tiel kom. Ook bij ex-vriendjes heb ik nooit achterop gezeten en na een nachtje stappen in Amsterdam loop ik liever nog 5 kilometer naar huis op schoenen met hakken van 10 centimeter, dan dat ik bij een dronken of stoned vriend of vriendin achterop ga. Achterop zitten bij iemand anders dan mijn vader zorgt voor een volledig hysterische Luna, die heel hard roept dat er op de weg gelet moet worden. “Dan kom ik je woensdag wel ophalen”, had zwager E. gezegd zondag. “Oh, dat zou heel fijn zijn”, zei ik. “Op de motor”, zei hij erachteraan. “Eh”, zei ik. Ik zat 1 keer eerder achterop een motor en was het hele ritje, van Amsterdam naar Zandvoort doods- en doodsbang geweest dat die jongen ons samen hartstikke dood zou rijden. Hij had dat als een perfecte dood gezien, daar was ik van overtuigd. De terugrit maakte hij dus in z’n eentje. Ik nam de trein. Toch stemde ik toe om gisteren met de motor van Amsterdam naar Mijdrecht te rijden. Mijn zwager leek me met zijn vrouw en 2 kinderen niet het type met een instant doodswens. En hij leek me een stabiele motorrijder. En dat was gelukkig ook zo. Gewoon vertrouwen hebben in zwager E. en dan gewoon ontspannen! En dan gaan! Met een waanzinnig droge bek van mijn net zo waanzinnig brede glimlach zat ik achterop de motor. Woehoe! Met een zwarte helm, zwarte handschoenen, m’n laatste spijkerbroek die nog paste, een zwart bontjasje en wapperende rode haren zag ik mezelf langsrijden in de ruiten van de auto’s die we passeerden. Woehoe! Dit was het ultieme Titanic-gevoel. Met in plaats van mijn armen wijd, mijn armen stevig om de buik van zwager E. geslagen.

Dit vind je misschien ook leuk...

16 reacties

  1. Lau schreef:

    Hmm, heerlijk.. motorrijden! Heb zelf eens achterop een motor gezeten van iemand die later slechts een leerling bleek te zijn en dus nog geen rijbewijs had…

    Wel heel goed van je dat je toch achterop bent gegaan (al vermoed ik dat je toch maar had afgeslagen als je zwager je op de fiets was komen halen ;-))

  2. Brooklyn schreef:

    Ik vind het knap….mij krijg je niet achter op een motor! Een fiets daarentegen….vind het altijd wel wat hebben als vriendinnetje bij vriendje achterop de fiets zit.

  3. lieve schreef:

    huh? mis ik iets? waarom heb je nog maar een passende broek?
    weet iedereen al dat luna zwanger is behalve ik?? echt OPPERSTE verwarring hierzo..

  4. Lau schreef:

    @lieve: had Luna een tijdje geleden niet een tirade over de broek, waarna ze alle broeken weg heeft gedaan en alle jurken/rokken heeft gehouden?

    Even terzijde: Luna, je hebt me enthousiast gekregen. Ik heb een moeilijke maat en draag altijd broeken. Nu zit ik er toch maar aan te denken om mee rokken en (zomer)jurkjes te kopen, en hooggehakte sandaaltjes heb ik al. Pff… wel weer eens wat anders dan eeuwige (spijker)broek en kisten/Docs etc. Luna, bedankt! :-)

  5. Nina schreef:

    Waaah, wat klinkt dat lekker!
    Was het niet heet, met al die kleren aan?

  6. BUURMAN M schreef:

    “Met een zwarte helm, zwarte handschoenen, m’n laatste spijkerbroek die nog paste, een zwart bontjasje en wapperende rode haren zag ik mezelf langsrijden in de ruiten van de auto’s die we passeerden. Woehoe! Dit was het ultieme Titanic-gevoel.”

    Wederom subliem geschreven! Muito Bem!

  7. Menno schreef:

    “Vrouw en twee kinderen”. Ugh. Dat zou voor mij dus duidelijk reden tot doodswens geven ;-)

  8. Saskia schreef:

    Dan snap ook waarom ik gestart ben met motor-rijlessen ;)

  9. Guus schreef:

    Hey Luna, ben benieuwd hoe jij Tiel vindt?!

  10. zwager E. schreef:

    Hey Luna , het was wel gaaf he in de file en dan langs al die auto’s {de wet van de motor},zag je al die mensen naar ons gluren en ik weet wat ze dachten “kijk daar dan, een strakke broek en wapperende rode haren op een VT1100, blingbling “de volgende keer pakken we een Zandfoort boulevard , ff lekker showen daar .

  11. Wiro schreef:

    En op het stuur of op de stang bij een stonede vriend?

  12. sas schreef:

    Toen we nog geen kinderen hadden, zat ik ook vaak achterop de motor bij Peter. Heerlijk vond ik dat; inderdaad geweldig om je stevig vast te moeten houden aan je partner! Nu we kinderen hebben heeft hij zijn toermotor ingeruild voor een Harley. Stoere motor, maar er achterop zitten is een ramp! Achja, misschien ga ik straks zelf mijn moterrijbewijs wel halen als de kids wat groter zijn…

  13. Marloes schreef:

    Achterop de motor (bij een betrouwbare rijder die zich gewoon aan de snelheid houdt) is heerlijk. Die ultieme vrijheid, lekker meehangen… Daar krijg je spontaan numineuze ervaringen van. :)

  14. Maurice schreef:

    Motormuisje is geboren, lees ik. lolzzzzz

  15. Suffie schreef:

    Laat ik nou net besloten hebben vandaag mijn startmotor eens aan de loop te krijgen…

  16. Rolandow schreef:

    Als je goed zit, dan hoef je je zelfs nauwelijks vast te houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *