LUNA EN HOE JE WAKKER KUNT LIGGEN VAN EEN BITTERBAL
Ik hou van Ruud. Ik hou ook van Ruud als-ie snurkt, maar dan toch net ietsje minder. De Snorban die Ruud ‘s nachts draagt werkt prima, maar dan moet-ie ‘m wel in doen en vooral in houden (LUNA EN DE SNURKENDE MAN). Door sommige omstandigheden, moeheid, irritatie, vergeetachtigheid of gewoon nog even wat gezegd willen hebben, want het is nogal moeilijk praten met een bitje in, wordt de Snorban nog wel eens verwaarloosd. Ook een verkoudheid of 2 biertjes teveel hebben effect op het gewenste effect van de Snorban.
In slaap vallen is voor mij nooit een probleem. Ik zie ons heerlijke bed, ik krul me op tussen de dekens, ik hou Ruud vast als een Monchhichi en ik ben binnen een minuut vertrokken. Als ik echter wakker word, vaak 2 uurtjes later, dan kom ik nooit meer in slaap. Soms probeer ik dan een serietje te kijken, soms ga ik gewoon maar wat kettingen maken en soms ga ik beneden op de bank bij de katers liggen. Het is wat het is en de menopauze helpt ook niet echt mee qua slapeloze nachten.
Gisteren heb ik geen oog dicht gedaan, wegens een opkomende verkoudheid of misschien wel een licht griepje van Ruud. Iets met hoesten. Iets dat zelfs de Snorban niet meer kon verhelpen. Het was een afschuwelijke situatie. Voor mens en dier.
Ik vertrok naar de bank beneden en zocht een stukje on-interessante pulp-tv waarvan m’n ogen hopelijk vanzelf zouden dichtvallen. Ik zag dat er een nieuwe Nederlandse serie was toegevoegd op Netflix; Blind Sherlock. En zoals de titel van deze serie al doet vermoeden; de serie gaat over een blinde man. Die blinde man gaat met zijn uitzonderlijk goede gehoor de afluisterunit van de Rotterdamse politie helpen. Dat doet hij in 6 afleveringen van zo’n 45 minuten, dus goed voor 4,5 uur kijkplezier, dacht ik. Prima om een nachtje mee door te komen en ook zeker een aanrader, maar ik ga de boel hier even spoileren.
Want… en ik voelde dit al aankomen na de eerste aflevering en ik ga dit in kapitalen schrijven en dat mag in dit geval; DE HOND GAAT DOOD. Er is een hele site gewijd aan films en series die je moet vermijden omdat de hond dood gaat (www.doesthedogdie.com), maar in dit geval is het ook nog een blindengeleidehond. DE BLINDENGELEIDEHOND GAAT DOOD. Dan ben je dan als regisseur, als scenarioschrijver, als producent, gewoon een slecht mens. Hoe kun je nou een blindengeleidehond dood laten gaan? Door een vergiftigde bitterbal! Een bitterbal!!! Ik ben hier de hele nacht van van slag geweest! Nu kon ik sowieso al niet slapen, maar die dode blindengeleidehond gaf me net het zetje van helemaal geen oog meer dicht doen.
Ruud heeft daarentegen een keurige 8 uur gemaakt, al dacht hij zelf dat hij ook wel een tijdje wakker heeft gelegen.
“Ik heb de halve nacht wakker gelegen”, zei hij.
“Jongen, ik hoorde je beneden nog snurken”, zei ik.
Vanavond eten we bitterballen.




