web analytics

14

LUNA’S EERSTE KLANT

“Liefje, ben je bijna thuis?”, vraagt P. aan de telefoon. “Hoezo?”, vraag ik. “Gewoon, ben je bijna thuis?”, vraagt hij. “Ik loop om de hoek, nog een paar minuten”, zeg ik, “wat dan?” “Er is hier iemand om een PloesiePoesie te kopen”, zegt hij. “Wie dan?”, vraag ik, want ik kan me niet herinneren dat ik een afspraak met iemand had. “Kom nou maar gewoon”, zegt hij. “Ja, maar wie dan?”, vraag ik weer. “Kom nou maar gewoon”, zegt hij. Wanneer ik even later binnenkom staat er een gebukte vrouw met een enorme reet naar onze boekenkast te staren. Naast haar staat een grote gevulde Dirk van den Broek-boodschappentas. “Hoi, ik ben Luna”, zeg ik en geef haar een hand. “Grietje”, zegt de vrouw en ik sta oog in oog met een ongeveer 50-jarige dame met een bruinig gebit waarvan 1 hoektand mist, slonzig blond hangend haar en een dikke jampotbril. Op haar witte T-shirt staat: ‘Dat zeg ik: GAMMA’. M’n mond gaat een stukje open staan. Flashbacks van mijn werk in de verstandelijk gehandicapten-zorg flitsen door me heen. Hoe komt deze dame ineens in mijn huis te staan? Raar! Ik heb toch nergens een lijstje met openingtijden online? Toch? M’n huis ziet er aan de voorkant toch niet uit als een winkel? Toch? Er staat ineens iemand in mijn woonkamer die volledig detoneert! En dat op een zondag! Raar! Mijn verbazing wint het bijna van mijn professionaliteit. Bijna. “Ik heb eigenlijk alleen maar een online winkel”, zeg ik, “maar je kunt wel even mee naar beneden lopen naar m’n atelier hoor, dan laat ik je alles zien. Hoe kom je hier zo terecht?” “Ja, m’n vriendin had me gebeld”, begint Grietje, die had iets gelezen in een blad. Dit was echt iets voor mij, had ze gezegd, want ik ben gek op poezen.” “Oh, wat leuk”, zeg ik. Beneden in m’n atelier laat ik Grietje verschillende Deluxe en Retro PloesiePoesie zien en ze kiest een roze exemplaar uit. Ik hang er wat strikken omheen, doe er een button, wat poezen-ansichtkaarten en een Bruce-spiegeltje bij en even later zwaai ik Grietje de straat uit. “Dat was echt raar”, zeg ik tegen P., “toch?” “Echt wel”, vindt hij. Maar gelukkig voor alle Grietejes, voor alle toeristen in Amsterdam, voor alle poezenvrouwtjes, alle fans van de PloesiePoesies en bovenal gelukkig voor mezelf heb ik wél grote plannen en vooral een grote droom om over 1,5 jaar een winkel aan huis te beginnen. Met eigen opgang.

Dit vind je misschien ook leuk...

14 reacties

  1. Susan schreef:

    :) Een goede zaak!

  2. Aukje schreef:

    Dan wordt het een komen en gaan van poezenvrouwtjes!

  3. kaatje schreef:

    Dit is dus even met je neus op de dikke reet. Moet wel doorgaan nu. Als zij je weet te vinden, kunnen wij het ook!;)

  4. Marjan schreef:

    Das gaaf, een eigen zaak! En als je dan over alle klanten schrijft, levert dat ook weer wat leuke stukjes op.

  5. maria schreef:

    Nou, als ik mezelf zo omschreven op internet terug zou vinden weet ik niet of ik nog wel kwam….

  6. Luna schreef:

    Nou, als er de volgende keer een dwerg voor de deur staat dan schrijf ik er weer een stukje over hoor!

  7. SF&CO schreef:

    Zo zie je maar weer.
    Er is voor ieders een ploesie.

    goed shirt had die dame aan trouwens…

    haha.

    p.s. mag ik nu al bij je solliciteren?

    :)

  8. Rian schreef:

    Als mensen je nu al thuis weten te vinden, wordt die winkel geheid een succes!

  9. Mandy schreef:

    ehrm…heb je bij het teruglezen niet de neiging hier en daar wat tactvol bij te schaven over je laatste klant?

    Anders komt die mevrouw misschien nóóit meer een ploesiepoesie kopen op zondag, in jouw huiskamer…

    maar ik herken dit hélemaal!!! Wat ik al niet aan de voordeur heb gehad! Oeioeioeioej!

  10. Terrebel schreef:

    Ben je dan ook open op zondag of was dit een eenmalige uitzondering?

  11. Marloes schreef:

    “Er staat ineens iemand in mijn woonkamer die volledig detoneert!” Hahahaaaa :-)
    Typisch gevalletje van ouwe vrijster met 100 katten! Gelukkig heb je nog 1,5 jaar om aan het idee te wennen van graaiende mensen tussen de nog onbevlekte ploesiepoesies..

  12. Rutger schreef:

    Hmm, als je winkel er is, ga ik toch echt een verzoek doen bij de Amsterdam Tourist boekjes of ze jou winkel er in willen zetten!

  13. Jan schreef:

    Hoest met Brucie ?

  14. Maurice schreef:

    Ik zou wel je Ploezen achter glas plaatsen als je een winkel begint eer kinderen met plakkerige vingertjes gaan graaien en knuffelen met resten chocolade rond hun giecheltjes…..

    Maar iedereen hier weet toch waar je huis is :P Maar ik ben het type niet die gaat aanbellen om een Tour du Atelier te krijgen ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *