web analytics

7

HET EINDE VAN DE TUNNEL IS NOG NIET IN ZICHT

Toen pappa en ik gisterochtend bij mamma aankwamen lag ze er totaal versuft bij.

“Wat is er gebeurd?”, vraag ik aan de verpleegkundige.
“De arts komt zo even langs om het uit te leggen”, zegt ze.
Even later horen we dat er een luchtbelletje in het bloed van mamma terecht is gekomen toen haar infuus verplaatst werd van haar nek naar haar pols. En dat mamma ook iets met haar hart heeft, linkerkamer, rechterkamer, iets wat 20% van de bevolking heeft, niets ernstigs, maar wel iets waardoor het niet helemaal goed ging met dat luchtbelletje.

Mamma’s hart heeft een halve minuut stilgestaan.

De kans dat dat gebeurt is klein. Heel erg klein.
“Ja, je leest erover in de boeken, dat dat kan gebeuren”, vertelt de arts, “maar het is in mijn carrière nog nooit voorgekomen.”
De arts ziet er niet uit dat hij net begonnen is aan die carrière.

“Jesus, mamma, dat nou net jou dat moet overkomen”, zeg ik.
Ze zucht.
“Heb je die tunnel met licht nou al gezien?”, vraag ik.
Dat nog niet.
Mamma’s hart is op de een of andere manier uit zichzelf weer gaan kloppen, want er zit een niet-reanimeren-sticker op haar dossier.
“Sta je daar nog achter”, vraag ik, “wil je nog steeds niet gereanimeerd worden als er iets ergs gebeurd?”
Ja.

Die avond vraagt een andere verpleegkundige aan mamma of ze nog weet wat er die ochtend gebeurd is.

“Bijna dood”, zegt ze.

Daarna voer ik haar een bakje citroenvla.

Dit vind je misschien ook leuk...

7 reacties

  1. Jolein schreef:

    Veel Sterkte, Luna

  2. BroederMonster schreef:

    Pfff die arts heeft inderdaad gelijk, komt bijna nooit voor. Dat dit juist jullie moet overkomen.

    Hoewel het maar woorden zijn en ik makkelijk praten heb wil ik jullie nogmaals veel sterkte, kracht en moed wensen.

  3. Arnoud schreef:

    Hoe heeft het kunnen gebeuren? Er mag nooit een luchtbel in de slang zitten! Schandalig! Gelukkig is het hart van je moeder heel sterk! Die houdt het nog wel even vol!
    Dikke kus en knuffels

  4. CiNNeR schreef:

    Het is wel elke dag schrikken, alsof het niet rottig genoeg is. Gelukkig is je moeder beresterk. Heel veel kracht toegewenst lievers!

  5. Grietje schreef:

    pfff… wat een schrik en dan een bakje citroenvla erachteraan om het leven te vieren. XX dikke knuffels voor jullie allemaal

  6. esther schreef:

    Oi oi oi, niet te geloven… Maar ze is er nog! Wat zijn jullie sterk.

  7. Maurice schreef:

    HAHAHA…”Bijna dood”…Ze heeft meer humor dan menig Amsterdammer !
    Wat een bikkel is het toch… XXX

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *