CHANTALL’S DRESS OF MANY COLORS, PART 2

Waar andere vrouwen die gaan trouwen naar een bruidsmodezaak gaan om daar verschillende jurken te passen, moodboards maken, bruidsmode-tijdschriften kopen voor inspiratie, klinkt dat voor mij allemaal als de hel op aarde. Ik heb sowieso een hekel aan kledingwinkels, maar naar een bruidsmodezaak gaan om daar verschillende jurken te passen? Het zweet breekt me al uit als ik eraan denk. Daarnaast; ik hoef geen jurk van € 1000,- met pailletten en kant en zijde. Nee, ik zoek een zwart canvas dat ik daarna kan voorzien van allerlei stofjes uit mijn verleden, heden en toekomst!

Wat ik verwacht van dat zwarte canvas; van boven strak, V-hals, tieten. Daaronder is-ie lang. En wijd. Want daaronder komt nog een petticoat. En nu had ik naar diverse Nederlandse winkels kunnen gaan. Op zoek naar dat zwarte canvas, die zwarte jurk, nee, dé zwarte jurk. Daar had ik uren aan kunnen besteden. Ik had op Vinted kunnen zoeken, iets wat ik voor al mijn andere vintage, bloemetjes-jurken wél altijd doe. Ik had ook iemand het canvas kunnen laten maken, wat zeg ik; ik had die zwarte jurk ook zélf kunnen maken.

Heb ik niet voor gekozen.

Ik koos voor praktisch. Ik koos ervoor om 6 jurken te bestellen bij Shein en TEMU. Scheelt geld, scheelt tijd, scheelt uiteindelijk ook veel benzine om diverse kringlopen te bezoeken, maar bovenal; het scheelt mij enorm veel stress. En stress is het allerlaatste dat ik er op dit moment in mijn leven bij kan hebben. Ik bestelde er meteen 2 petticoats bij. Of eerder 1 petticoat, die meteen 2 maten te klein bleek en waardoor ik me als een soort Michelin-vrouwtje voelde en in augustus trouwen met een te strakke petticoat, niet mijn idee van ja-zeggen. Maar de hoepelrok die ik bestelde was perfect. Helemaal perfect.

Ruud wordt overigens al weken gek van mijn online zoektocht naar dé perfecte zwarte jurk, of gek? Nee. Deze man is niet gek te krijgen. Maar voor een man die zo ontzettend creatief en oplettend is, heeft hij een opvallende blinde vlek voor zwarte, lange jurken. Voor zijn gevoel heeft hij al 100-en dezelfde zwarte jurken voorbij zien komen.

“Wat vind je van deze?” vroeg ik terwijl ik mijn iPhone onder zijn neus duwde. “En van deze? Die dan, met die strik op de achterkant? En deze heeft wel van die rushes aan de onderkant, maar daar komen toch dingen overheen. Met knoopjes aan de voorkant misschien?”

“Ze zijn allemaal hetzelfde”, zei Ruud.

Toen ik uiteindelijk mijn eigen selectie van 6 jurken aantrok die waren gearriveerd vanuit China, Oezbekistan of Pakistan en hem om z’n mening vroeg zei hij; ‘Ja, ik zie gewoon 1 zwarte jurk. En tieten.’

Weten we meteen waarom-ie met me wil trouwen.

p.s. Voor mijn idee achter deze ‘Technicolor Wedding Dress’; KLIK voor part 1!

p.s. Alle kleding die ik niet pas of ga dragen doneer ik aan Klesteo, de kleding- en speelgoedbank Rivierenland in Tiel.