web analytics

DE KLEINE DINGEN

Door je moeder teruggebeld worden en dan horen dat ze zich zorgen maakt en dat ze van je houdt. Dagboeken van vroeger lezen en merken dat je heus wel verstandiger bent geworden. De cd ‘Aida the musical’ van vriendin R. tussen de post vinden: “Gefeliciteerd met je verjaardag. Dit zijn wel niet de stemmen van de Nederlandse musicalsterren, maar het is wel dezelfde muziek. Veel luisterplezier!” Merken dat je mascara echt waterproof is als je die cd luistert. Een telefoontje van een ex krijgen en horen dat hij je na 7 jaar nog steeds ‘meisje’ noemt. Het geboortekaartje van het kindje van vrienden nog eens bekijken. Er na 2 jaar achterkomen dat je je stomerijgoed ook bij de sigarettenwinkel om de hoek kan brengen. Een verjaardagskaart krijgen van groep 2 van de zorginstelling waar je werkt en zien dat een bewoner er een bloemetje op heeft getekend. Er achterkomen dat ze in het café beneden na 4 jaar eindelijk gauloises rood verkopen. Over een brug fietsen die, nadat jij aan de overkant bent, opengaat. In je pyjama in bed liggen kijken naar Jerry Springer en denken; gelukkig valt het met mij allemaal nog mee. Twee katten op de bank die voor 1 keertje doen alsof ze elkaar wél uit kunnen staan. De rozen die je van je vriendje kreeg in de vuilniszak doen, maar het kaartje eraf halen en voor altijd bewaren. Zingen we even allemaal mee: “Het zijn de kleine dingen die het doen, die het doen, die het doen!!! Het was even net als vroeger, en je kreeg weer een ballon. Het geeft je leven kleur, er is ineens een beetje zon!”

7

LUNA WEET NIETS TE SCHRIJVEN

Voordat ik aan dit weblog begon had ik mezelf voorgenomen om nooit te schrijven over een writersblock. Beter niets schrijven dan over een writersblock schrijven: “Ik heb een writersblock, ik weet niet waar ik over moet schrijven, maar als je een writersblock hebt, dan kun je altijd nog over je writersblock schrijven, dus dan heb je toch iets te schrijven, hihi.” Nee. Toch weet ik niets te schrijven. Ik ben nog steeds erg moe. Ik heb me ook voor deze week ziek gemeld. M’n verjaardag heb ik voor het grootste gedeelte in bed of op de bank doorgebracht. Ik ben wel samen met P. ergens een hapje gaan eten, maar tijdens het hoofdgerecht begon ik al te puffen en te steunen of we alsjeblieft naar huis konden gaan. Ik wil alleen maar liggen. Schrijven over seks? Ik word al moe als ik aan seks denk. Schrijven over drugs? Best zin in drugs, dan zou ik me meteen een stuk beter voelen, maar is niet echt verstandig nu. Schrijven over uitgaan? Best zin in uitgaan, maar fysiek onmogelijk. Schrijven over m’n werk? Heb al bijna 1,5 week niet gewerkt. Schrijven over een bezoekje aan de dokter? Zou kunnen, maar ik kan pas aanstaande vrijdag bij die man terecht. Schrijven over m’n moeder die me bestookt met teksten als; “Als je nou eens voor 1 keertje naar je moeder zou luisteren.”? Ook dat zou kunnen, maar dan schrijf ik liever over m’n writersblock.

7

LUNA IS JARIG

Ik ben jarig vandaag. Ik ben 26 geworden. Dat moest een keer gebeuren, dus het hoeft niet gevierd te worden. Vroeger keek ik een maand uit naar m’n verjaardag. Stiekem op zoek naar de cadeautjes. En de zaterdag na m’n verjaardag kwamen mijn ooms en tantes, want verjaardagen moesten altijd op zaterdag voor de familie worden gevierd. Zo hoorde dat, want dan kon iedereen de volgende dag uitslapen. Niet dat mijn familie het laat maakte. Iedereen was voor 1.00 al weer naar huis. En iedereen gaf altijd een tientje. Zo hoorde dat, want iedereen gaf altijd een tientje. Toen ik nog bij m’n ouders woonde voelde ik me altijd echt jarig op 17 november. Nu maakt het allemaal niet meer uit. Of het nou maandag is, of zaterdag, of kerstmis, of m’n verjaardag; het is allemaal hetzelfde. De volgende dag doet iedereen weer of er niets gebeurd is. Nee, sinds ik uit huis ben hou ik er niet van om m’n verjaardag te vieren. Allemaal gedoe. Het zint me ook niet. 26. Ik moet altijd een beetje wennen aan een nieuwe leeftijd en ik word de laatste jaren eerder melodramatisch van mijn verjaardag dan blij. Daarom denk ik dat het concept ‘cadeautjes geven als iemand jarig is’ moet blijven bestaan. Cadeautjes verzachten het leed van ouder worden. Gelukkig voelde P. dat haarfijn aan en kreeg ik stipt om 0.00 een dikke zoen, een echte kimono en de dichtbundel ‘Alle Goeds’ van Ingmar Heytze. En zolang ik nog geen anti-rimpelcrème krijg voor m’n verjaardag is er eigenlijk niks aan de hand. Die koop ik vanmiddag wel voor mezelf.

24

LUNA WINT EEN VIBRATOR

Vorige week kreeg ik een mailtje van Ellen, de dame die verantwoordelijk is voor de site nietvoordepoes.nl: “Gefeliciteerd! Jij bent de winnaar van de vibrator van ‘Niet voor de poes’! Zou je je naam en adres door willen geven, dan stuur ik de vibrator zo spoedig mogelijk op.” Een paar maanden terug had ik mijn e-mail opgegeven bij deze site, zodat ik kans maakte op een vibrator. Ik moest heel hard lachen toen ik dit mailtje kreeg. Luna wint een vibrator!! Die zal een mooi plaatsje krijgen tussen de andere twintig, dacht ik. Nu mag je een gegeven paard natuurlijk nooit in de bek kijken, maar het vibratortje dat vandaag door mijn brievenbus kwam mag de naam vibrator niet eens dragen. Een mini-mini-ding is het. Een apparaatje, niet groter dan een XL-tampon dat zelfs het maagdenvliesje van een meisje van 12 niet zal beschadigen. Er zaten niet eens batterijen bij! Daar heb ik als vibratorexpert helemaal niets aan! Ik zou dit apparaatje natuurlijk kunnen gebruiken als roerstaafje voor mijn koffie. Misschien is dit vibratortje ook wel geschikt als presse-papier. Ik zou dit apparaatje gewoon weg kunnen gooien of terug kunnen sturen. Maar ik heb een betere bestemming! Ik geef hem weer weg aan een lezer van deze site! Gesigneerd en wel (zie onderstaande foto)! Wat te doen? Stuur een mailtje naar luna@electricluna.nl en vertel me waarom jij vindt dat je deze vibrator zou moeten winnen. Over de uitslag wordt wel gecorrespondeerd.
www.nietvoordepoes.nl

12

MISSCHIEN

Onder het reactieknopje van mijn vorige column is een leuke discussie gaande. Charles vindt het ‘lekker bitchy en erg stoer (not)’ hoe ik reageerde op de jongen die vroeg of ik even wat met hem wilde gaan drinken. Hij denkt dat ik in elke man een gestoorde viezerik zie en dat de jongen het goed bedoelde. Charles zegt; “Er zijn genoeg manieren om iemand af te wimpelen dan door iemand compleet de grond in te boren. Op de manier van Luna creëer je alleen maar meer potentiële Pieter Baan-klanten.” Misschien is Charles nog nooit, terwijl hij op de fiets zat, een kwartier lang achtervolgd door een langzaam rijdende auto met een man achter het stuur. Misschien is Charles nog nooit herhaaldelijk opgebeld door een vreemde man (“Ik vind je leuk, ik wil met je afspreken”) die zijn nummer had achterhaald. Misschien heeft Charles nog nooit in een bus gestaan naast een man die ‘te dichtbij’ stond en fluisterde dat hij met hem mee naar huis wilde en die vervolgens op dezelfde halte uitstapte als hij en hem achtervolgde naar huis. Misschien heeft Charles nog nooit een man aan de telefoon gehad die alles van hem wist, inclusief welke tram hij nam en wanneer. Misschien is Charles ook nog nooit op straat aangesproken door een jongen die wel even met hem mee wilde lopen en dat ook deed, terwijl Charles dat helemaal niet wilde. Misschien is Charles toen hij 14 was nog nooit aangerand door 4 jongens. En misschien is Charles nog nooit aangesproken door een jongen die zijn auto uitstapte, daarna te dichtbij kwam staan en vroeg of hij even wat met hem wilde drinken. Misschien had de jongen die Luna aansprak inderdaad het beste met haar voor. Maar misschien ook niet.

46

TIJDEN VERANDEREN

“Mag ik jou misschien wat vragen?” Naast me was een auto gestopt en de bestuurder draaide zijn raampje naar beneden. Ik verstijfde van angst. Ik was een jaar of 8 en wilde het liefst hard wegrennen. Mijn ouders vertelden me dagelijks dat er kinderlokkers in de buurt waren en dat ik nooit, maar dan ook nooit met vreemden mocht praten. En dat ik nooit maar dan ook nooit snoepjes of cadeautjes van ze aan mocht nemen. Deze mannen deden namelijk dingen in bosjes die niet helemaal in orde waren. De man in de auto moest wel zo’n kinderlokker zijn, dacht ik. “Weet jij misschien waar het zwembad is?”, vroeg de man. Ik was iedere dag in het zwembad te vinden, maar schudde hard van nee. Pas toen de auto was weggereden kon ik mijn benen weer bewegen en rende snel naar huis. Vanmiddag liep ik naar buiten en zag een auto stoppen. “Mag ik jou misschien iets vragen”, vroeg de jongen in de auto. “Natuurlijk”, antwoordde ik en was in de veronderstelling dat hij een straat niet kon vinden. “Je ziet er goed uit”, zei de jongen. Ik bedankte hem voor het compliment en liep naar mijn fiets. De jongen reed met z’n auto richting mij en stapte uit. Hij kwam dichtbij me staan. Te dichtbij. “Ik vind je echt leuk weet je, misschien kunnen we ergens wat gaan drinken?”, vroeg de jongen. Het werd een beetje rood voor m’n ogen. “Wat denk jij nou? Dat ik nu bij jou in de auto stap om samen even een hotelletje te pakken en dat ik je daar even lekker ga pijpen? Had je dat gedacht?”, vroeg ik de jongen venijnig. Ik wachtte zijn antwoord niet af, haalde m’n fiets van het slot en schudde ondertussen van nee. “Je weet het nooit toch?”, probeerde de jongen nog, maar ik zat al op m’n fiets.

37

LUNATIC, PART 4


copyright @ franz wilhelm 2001

5

LUNA IS ZIEK EN ONGESTELD

Ik ben ongesteld. Ziek en ongesteld, gezelliger kan haast niet. Mannen met een relatie weten dat je het beste maar zo ver mogelijk uit de buurt van een ongestelde vrouw kunt blijven. Want, ongestelde vrouwen kunnen nogal eens onverwacht emotioneel uit de hoek komen. Ik ook. Zo heb ik P. een keertje bijna verrot gescholden omdat hij godverdegodver een zak gele M&M’s had gekocht en geen bruine. En toen hij aanbood om dan een zak bruine te gaan halen hoefde het al niet meer van mij en heb ik vervolgens de gehele avond met tranen in m’n ogen op de bank gezeten. En hij? Hij moest vooral z’n bek dichthouden. Hij had afgedaan voor die avond. Wanneer ik nu wel eens compleet irrationeel op iets reageer krijg ik standaard het zinnetje; “Je bent zeker ongesteld” naar mijn hoofd. Als ik niet ongesteld ben kan ik daar nog wel om lachen, als ik wel ongesteld ben, dan maakt hij het alleen maar erger. Waar hij dan weer heel hard om moet lachen. Nee, het is geen pretje om ongesteld te zijn. Je bent een wandelend vat vol oestrogeen dat ieder moment kan exploderen. Daarnaast heb je ook nog eens last van buikpijn, hoofdpijn en rugpijn en ben je de hele dag met tamponnetjes in de weer. Nee, het is geen pretje. Maar dit hele gedoe zou nog best te dragen zijn als de maandverband- en tamponcommercials van het televisiescherm zouden verdwijnen. Want als ik ergens een bloedhekel aan heb, dan zijn het wel van die huppelkutjes die lopen te verkondigen dat het leven hartstikke leuk is, óók als je ongesteld bent. Oprotten moeten ze.

26

LUNA BLIJFT ZIEK

Ik dacht er echt met twee daagjes in bed vanaf te zijn. Het wordt alleen maar erger. Ik ben zo slap als wat. Ik word er nu ook nog eens bloedchagrijnig van. M’n lijf moet het gewoon doen en graag precies zoals ik het wil. Ik heb sinds vrijdag alleen maar in m’n bed gelegen. Daarom heb ik mijn bed verplaatst. Niet naar een andere kamer, maar een paar kilometer verderop. Omdat ik mezelf ervan verdenk lichtelijk overspannen te zijn heeft vriendin I. me liefdevol opgenomen in haar huisje. Thuis zat ik namelijk alleen maar naar m’n computer te staren en te balen dat ik niet in staat was om te werken, of te koken, of op te ruimen, of boodschapjes te doen. Nu heb ik echter gisteren ontdekt dat boodschapjes doen ook mogelijk is via internet. Bij Max Foodmarket heb ik gisteren online m’n boodschapjes besteld. Nu had ik zelf alleen maar behoefte aan sinasappelsap, beschuitjes met kaas en een kopje kippensoep, maar de katten moesten een blikkie. Nog geen 2 uur later kwam een mannetje alles brengen. Pinpas erdoor en klaar! De boodschappen bij Max Foodmarket zijn zelfs goedkoper en ze hebben meer producten dan bij het AH-filiaal bij mij om de hoek! Daarnaast was het mannetje bereid om het kratje ook naar de eerste verdieping te dragen. Maar de komende dagen maak ik gebruik van de boodschappendienst, de kookdienst en vooral de gezellige dienst van vriendin I. en de buurman voert mijn katten. Het is heerlijk om vertroeteld te worden, maar van mij mag het snel over zijn. Ik moet namelijk dingen doen.
www.maxfoodmarket.nl

9