web analytics

GELD IS GEIL

Vandaag zat ik met collega M. in hotel Schiller ‘te vergaderen’. We hadden het over mannen. “Geld is geil”, zei collega M. Ik gaf haar gelijk. Vrouwen vallen op mannen met geld, macht of status. En het liefst alledrie. Dat is altijd zo geweest en dat zal altijd zo blijven. Die 2 emancipatiegolven zijn mooi voor niets geweest. Ook ik ben in het verleden wel eens blind voor een man met geld gegaan. Zo’n man in pak. Hij werkte op de effectenbeurs. Een rijke Amerikaan met een grachtenpandje van 4 (!) verdiepingen, een dakterras en een wijnkelder. Gouden kranen, marmer en luxe spulletjes in de badkamer. Hij wilde me niet vertellen hoeveel hij precies verdiende. “I make enough”, zei hij. Hij vond het leuk om mij uit eten te nemen naar chique restaurants. “Because you’re not tainted”, zei hij. Een paar zomeravonden heb ik doorgebracht op zijn dakterras, met een wijntje en toastjes met Franse kaas, kijkend naar de rondvaartboten en dronken toeristen. Na de waardeloze seks kroop ik vaak snel uit bed om op zijn balkon nog een paar sigaretjes te roken en te genieten van het uitzicht. Op een dag belde hij me: “I’m going to Milan this weekend, do you wanna come with me?” Ik was nog nooit in Milaan geweest, maar ik zei ‘nee’. “Why not?”, vroeg de Amerikaan. “Because I’m not in love with you”, zei ik. Hij heeft nog een paar keer iets op m’n voicemail ingesproken, maar ik heb hem nooit meer teruggebeld. Geld is geil, maar ik kon er niet van houden.

53

LUNA SPREEKT 06-LIJN-DAME

Vandaag moest ik een vrouw interviewen die werkt bij een 06-lijn. Een vrouw die nergens meer van opkijkt, omdat ze alle soorten freaks al een keer aan de telefoon heeft gehad (“Behalve kinderen en dieren, daar doe ik niet aan.”). Deze vrouw werkt gewoon thuis; telefoontjes worden automatisch doorgeschakeld. Een gewone doorsnee, lieve huismoeder, die tijdens het strijken of afwassen mannen tot een hoogtepunt lult. En omdat deze dame van ver moest komen had ze voor het gemak haar man en kinderen meegenomen naar het interview, zodat ze er een dagje Amsterdam aan vast konden plakken (“Wij praten allemaal heel makkelijk over seks hoor, dat vinden ze helemaal niet erg.”). Vol oprechte verbazing luisterde ik naar haar anekdotes over mannen die kicken op wollen truien, satijnen lakens, ballonnen of tandenborstels. “Ik heb ook een aantal vaste klanten, die bellen iedere week. Eentje wil bijvoorbeeld dat ik hem uitscheld terwijl hij zichzelf aftrekt. Samen met m’n man heb ik een heel lijstje gemaakt met scheldwoorden en die roep ik dan tegen die beller, hij zegt dat hij advocaat is. Als hij dat lekker vindt.” Of: “Ik had een keer een man aan de telefoon die zei dat hij net z’n nichtje van 11 een beurt had gegeven. Daarna kreeg ik dat meisje aan de telefoon. Ik heb meteen gezegd dat ze het Riagg moest bellen.” Deze 06-lijn-dame vond mijn baan ook wel leuk: “Nou, we doen eigenlijk hetzelfde, jij schrijft over seks, ik praat over seks.” Nou, ik zou niet kunnen ruilen.

9

LUNA HEEFT BEHOEFTE AAN DRUGS

Ik voelde me sereen vandaag. Eigenlijk al een paar weken. Het maakt me allemaal niet zo veel uit. Ik voel me niet zo opgefokt. Ik ben de rust zelve. Ik begin burgerlijke gevoelens te kweken. Zo heb ik vorige week een overdosis Harry Potter gehad; twee boeken gelezen en de film gezien. Zo ben ik naar mijn ouders én naar mijn schoonfamilie geweest. Zo ben ik niet meegegaan naar Earth in de Melkweg en ook niet meegegaan naar Faithless, terwijl ik wel kaartjes had. Zo heb ik de laatste tijd meer dan 8 uur per dag geslapen. Zo heb ik een nette grijze broek met een zwarte coltrui gekocht. En zo heb ik een huis gekocht. Maar het dieptepunt van mijn gezonde bestaan had ik deze avond; ik stond een vers sapjes met mango en banaan te creëren in de nieuwe blender die ik van mijn ouders heb gekregen voor m’n verjaardag. Een blender! En het erge is; die had ik op m’n verlanglijstje staan! Dit niet normale gedrag is zeer gemakkelijk te verklaren; het gif is uit mijn lichaam. Ik heb al meer dan een maand geen drugs gebruikt, rustig aan gedaan met alcohol en veel geslapen. Maar ik ben mezelf niet meer. M’n hele zelfbeeld gaat naar de klote op deze manier. “Drugs is troep. Don’t fuck with your body and brain”, las ik net in een reactie op deze site. Nee, met een slager discussiëren over hoe je nou een ribkarbonaadje moet bakken, dat is goed voor je geest. Om het over Harry Potter, blenders, zwarte coltruien en hypotheken nog niet eens te hebben.

39

RELOAD #10

De nieuwe Reload ligt weer in de winkels en zoals altijd ziet ook dit nummer er prachtig uit (zie foto). Toen ik nog media- en informatiemanagement studeerde, liep ik mijn stage bij de Reload. Ik ben daarna afgestudeerd op werkervaring en ben na m’n studie in vaste dienst gegaan als eindredacteur. Een jaar geleden nam ik ontslag en probeer sindsdien mijn geld te verdienen als freelance journaliste, maar ik schrijf nog steeds voor de Reload en ook deze site is een onderdeel van www.reload.nl. Voor iedere Reload schrijft Luna een item over seks, dus ook voor Reload #10. Ditmaal twee pagina’s ‘Lieve Luna’. Ik krijg regelmatig mailtjes binnen met seksgetinte vragen van mannen. Een aantal van deze vragen en de antwoorden zijn te lezen in Reload #10. Alvast een voorproefje.

Lieve Luna,
Doe je ook erotische dingen voor die webcam, wil je je truitje voor me uitdoen? Je hebt toch een tongpiercing? Steek je tong eens uit.
L.

Dat ik vaak schrijf over seks, wil niet zeggen dat ik naakt voor de webcam ga zitten. Daar zie ik de lol niet van in. Dat vind ik goedkoop. Daarnaast ben ik ook geen hond. Ik doe geen trucjes als iemand dat van me vraagt. Dus ik zal mijn tong niet naar je uitsteken.

Lieve Luna,
Mijn vriendin pijpt mij echt heel af en toe terwijl ik niks lekkerder vind dan dat. Hoe kan ik het aanpakken dat ze mij vaker pijpt en eventueel ook wil slikken, want anders vind ik het ook maar niet echt af. Ik ben trouwens altijd schoon en ik bef haar ook regelmatig dus daar ligt het niet aan. Ik hoop dat je een of andere tip hebt en anders moet ik maar een keer bij jou langs komen.
W.

Heb je al eens aan haar gevraagd waarom ze jou zo weinig pijpt? Misschien heeft ze er een goede reden voor. Je kan ook gewoon in standje 69 gaan liggen, zodat ze niet om jouw pik heen kan. Maar als je vriendin niet wil slikken, dan wil ze het niet. Je kan haar natuurlijk betalen. Of dwingen. Gewoon aan haar haar trekken en zorgen dat ze je blijft pijpen tot je klaarkomt. Op eigen risico natuurlijk. En als dit niet lukt, dan hoef je niet bij mij langs te komen.
www.reload.nl

8

LUNA IS EEN HEUSE CELEBRITY

Een tijdje terug ben ik gaan stappen met een mooi journalistenmeisje in spé. Zij schreef voor de Blast en ze wilde mij graag interviewen. Nu is de Blast geen blaadje dat ik mijn moeder met trots zou durven laten zien (“Kijk mam, ik sta in de Blast!”). De Blast is namelijk een blad voor marihuanagebruikend Nederland. De Blast wordt gratis verspreid over coffeeshops, dus ik hoef niet bang te zijn dat m’n moeder het blaadje ergens tegen zou komen. Er staat een klein fotootje van mij op de cover. En ook bij het interview staan leuke foto’s van mij achter m’n computer, mij met het journalistenmeisje en mij met de jongens van m’n favoriete coffeeshop. Ook het interview is leuk. Maar helaas zal al deze publiciteit mij geen stap verder brengen. Ik zal waarschijnlijk ook niet herkend worden op straat. Coffeeshopbezoekers zullen met geen mogelijkheid m’n gezicht van de foto’s kunnen onthouden, laat staan dat z’n m’n internetadres in zich op zullen nemen. “Eh, dit is wel grappig, wat hier staat.” “Wat??” “Nou, dit?” “Ben je aan het lezen?” “Ja, dit blaadje lag hier.” “Ooh. Wil jij nog thee?” “Ja, doe maar, dan draai ik er nog eentje.” Ondanks het feit dat dit interview de mensheid niet zal bereiken, vind ik het toch wel egostrelend. Ik was alleen een beetje bang voor de reacties van de bezoekers van de coffeeshop waar ik boven woon. Maar aangezien het hele pand maar 1 brievenbus heeft, kon ik het gelukkig voorkomen dat de Blast daar op de tafeltjes kwam te liggen. Ik moet er niet aan denken dat ik tijdens de aanschaf van mijn jointje geconfronteerd word met teksten als: “He, jij woont hierboven toch, ik zag je foto in een blaadje hier. Je doet niet moeilijk over seks toch?” Straks gaan ze me nog stalken.

4

LUNA ONTMOET SINTERKLAAS

Toen ik 5 was hoorde ik van mijn oudere buurjongetje dat Sinterklaas niet bestond. Ik vond dat toen al een zeer aannemelijk verhaal en besloot dit aan iedereen in mijn kleuterklasje door te vertellen. Tot groot ongenoegen van mijn juf, die mijn moeder boos opbelde om te zeggen dat ze het belachelijk vond dat ze mij op zo’n jonge leeftijd al had ingelicht over het niet bestaan van de Sint. Mijn ouders kwam het eigenlijk wel goed uit. Zij hoefden niet meer uit te leggen waarom Sinterklaas precies hetzelfde inpakpapier had als wij en hoe een zwarte piet nou een trui kon breien van de wol die ik samen met m’n moeder had gekocht. Ik doe dus al jaren niet meer aan Sinterklaas en ik huiver van de fanatieke reacties van kinderen als Sinterklaas in het land is. De Sint was vandaag, samen met een tiental zwarte pieten, neergestreken op de eerste verdieping van de Bijenkorf. Gillende kinderen maakten mij het winkelen ondraaglijk. “Zijn jullie allemaal lief geweest dit jaar?”, vroeg Sinterklaas. “Jaaaaaaaaa”, riepen de kinderen zo hard als ze konden. Een piano-piet zette de eerste tonen in van ‘Zie Ginds Komt de Stoomboot’. Wat doen die kinderen allemaal hier, ik moet shoppen verdomme, zei ik tegen mezelf. Mij interesseert het niet of ze lief zijn geweest en als ik een Sinterklaasliedje wil horen, dan haal ik m’n boodschappen deze week wel bij de Edah. Het enige voordeel van Sinterklaas is dat ze een overvloed aan banketstaven verkopen. Daar heb ik er 2 van voor mezelf gekocht. Samen met een broek, een trui, 3 boeken, 2 kandelaars in de vorm van herten, een cd, schoenen, 10 Hello Kitty-pennen en een pakje sigaretten. Luna is ook lief geweest dit jaar. Sinterklaas bestaat niet, leve de creditcard!

7

LUNA TEKENT HYPOTHEEKCONTRACT

Gisteren heb ik een hypotheekcontract getekend. Dat moet namelijk als je een huis koopt. Het mannetje dat verstand had van geld, beleggen, hypotheken en nog meer belangrijke zaken legde P. en mij alle papiertjes uit: “Dus, dit en dit betekent dit en dit. En als je dit en dat doet, dan doe ik dit en dat en daar worden jullie alleen maar beter van!” Ik geloofde dit mannetje dat verstand heeft van geld. Ik heb het contract dus getekend gisteren. Net als P., die vertrouwde het mannetje dat verstand had van geld ook. “Hebben we nu net écht samen een huis gekocht?”, vroeg P. toen het mannetje vertrokken was. “Eh, het lijkt er wel een beetje op”, zei ik. Ik blijf erbij; samen een huis kopen is erger dan trouwen. Het mannetje kon ons nog zoveel vertellen over geld dat vrij kwam als we in de WAO kwamen, of geld dat vrij zou komen als 1 van ons ‘een noodlottig ongeval’ zou krijgen. Het voelt alsof P. en ik de komende jaren niet meer van elkaar af komen. We hebben onze handtekening gezet onder een contract dat zegt dat we samen verantwoordelijk zijn voor de aflossing van de hypotheek, maar we zijn ook verantwoordelijk voor de toekomst van elkaar. En voor het eerst in mijn leven kon ik volmondig ‘ja’ zeggen. Tegen het huis, maar ook tegen P. Hij is namelijk niet alleen de persoon die meer dan de helft van de hypotheek moet betalen, maar ook de persoon met wie ik oud wil worden. P. zegt: “Het is jammer dat de bezegeling van onze liefde niet plaats vond op een wit strand ergens in Zuid-Amerika.” Ach. Romantiek wordt zwaar overgewaardeerd.

11

LUNA SLAAPT BIJ OUDERS

Het was bijna 2 jaar geleden dat ik bij m’n ouders bleef slapen. Normaal ga ik ’s middags naar ze toe, blijf eten en na de koffie stap ik snel weer in de trein om thuis de nodige sigaretten te roken en de nodige wijntjes achterover te slaan. Gisteren kwam ik er niet onderuit. “Als je dan lekker vroeg komt, en ’s avonds blijft slapen, anders kan je net zo goed thuisblijven”, zei m’n vader. Zodoende stond ik gisteren om 7.00 uur op, om daarna om 10.30 door mijn ouders van het station gehaald te worden. “Gezellig”, zei m’n vader. En het was ook gezellig. M’n moeder had boerenkool met lekkere vette worst gemaakt en ’s avonds hebben we met z’n drietjes televisie gekeken. Het was net als vroeger toen ik nog thuis woonde, afgezien van het kleine drama dat zich voltrok toen ik eerlijk opbiechtte dat ik wel eens een xtc-pilletje slik. Om 11.45 zei m’n vader, net als vroeger: “Ik weet niet wat jij doet, maar wij gaan naar bed.” Mijn vader vond het raar dat ik langer op zou blijven dan zij, dus ik liep naar boven om mijn tanden te poetsen. Na 2 jaar stond er nog steeds een tandenborstel voor mij in het bakje. Boven aan de trap riep ik ‘welterusten’, net als vroeger. En net als vroeger kwamen mijn ouders een paar minuutjes later naar boven. Een kwartier later lag ik in bed te luisteren naar het gesnurk van m’n vader. Drie uur lang. Ik kon niet slapen. Maar m’n vader kon waarschijnlijk voor het eerst sinds 2 jaar met een gerust hart z’n ogen dicht doen; met mij kon niks gebeuren, want ik lag in de kamer naast hem. Ik hou ook van hem.

11

LUNA EN HET MUZIEKSTOKJE

Er is een trend gaande in weblogland; estafettestokjes. Dit zijn virtuele stokjes waar een aantal vragen aan hangen en die steeds doorgegeven worden van de ene weblogger naar de andere. Het muziekstokje kreeg ik van Frédéric van Druppels (www.frederic.devries.easynet.be/weblog/). Frédéric was een beetje bang dat ik het stokje weer met lichtsnelheid zou teruggooien, maar ik vind dit een leuk stokje. De vraag die eraan hangt; wat zijn de drie laatste cd’s die je draaide?

1. Luka Bloom / Riverside
Luka Bloom is een klein, Iers mannetje met een akoestische gitaar. Dat en niet meer dan dat. Ik zag hem vorig jaar voor het eerst live in De Kleine Komedie in Amsterdam. Gaan die prachtige liedjes uit dat lelijke mannetje komen, vroeg ik me af. Maar toen hij begon te zingen was ik verliefd. Voor altijd. Pure poëzie.

2. Madonna / The Immaculate Collection
Ik geef het toe; ik ben zwaar fan van Madonna. Al jaren. Geen beter wakker worden dan met ‘Holiday’, ‘Into the Groove’ of ‘Material Girl’. Deze cd zou bijna perfect zijn, ware het niet dat ‘Dress You Up’ er niet op staat. Twee jaar terug ben ik voor het eerst op ‘wintersportvakantie’ geweest. Luna houdt niet van sport en al helemaal niet van skiën, snowboarden of langlaufen, maar toen ik in m’n eentje met m’n discman, deze Madonna-cd en m’n biertje in een café zat te kijken naar al die actieve mensen voelde ik me even ultiem gelukkig.

3. Portishead / Roseland NYC Live
Deze cd is briljant en perfect. Voor zomaar, voor erbij, voor bij het eten, voor bij het werken, voor tijdens het slapen, maar vooral na een avond chemisch stappen. Al m’n vrienden hebben deze cd en haast standaard wordt hij tevoorschijn gehaald als we bij iemand thuis gaan ‘afteren’. Jointje erbij en volmaakt genieten.

Nu is het dus de bedoeling dat ik het stokje weer doorgeef aan iemand anders. Ik denk dat ik Aliëtte van www.snotverjeppie.com er wel blij mee maak.

18