web analytics

20

LUNA’S MOEDER EN EEN PAASEI

“Geef mij eens zo’n paasei”, zegt m’n moeder terwijl ze naar mijn etagère met chocolade-eitjes wijst. Ik geef haar een eitje en ga weer verder met het kijken naar ‘Oprah’. Tot m’n moeder ineens opstaat van haar stoel en heel hard begint te piepen en hijgen. “Hieuw, hieuw”, doet ze en ik schrik me kapot. “Wat is er?”, vraag ik volledig in paniek, maar m’n moeder kan geen adem meer krijgen. “Bel 112”, schreeuwt m’n vader die net zo hard in paniek is als ik. Ik ren naar de telefoon en sta daarna enkele seconde met de telefoon in m’n hand te bedenken welk nummer ik ook alweer moet indrukken. Dan bedenk ik me dat de komst van de ambulance sowieso te laat zou zijn. Hoe lang doet een ambulance erover om hier te komen? Een paar minuten? Dan is ze allang gestikt in dat paasei! Hoelang kan een mens zonder zuurstof voordat er gedeelten van de hersenen beginnen af te sterven? Mijn moeder als een schuimpje in een rolstoel, incontinent, weet ik veel wat, dat beeld had ik eigenlijk voor over een jaar over 20 in gedachten. Nog niet nu! Ik hoor en zie m’n moeder weer naar adem piepen. ‘Hieuw, hieuw.” Ik moet helemaal niet het alarmnummer bellen, ik moet de Heimlich-manoeure toepassen. Ik heb altijd gedacht dat het kennen van de Heimlich-manoeuvre nog wel een keer van pas zou komen, maar dat ik ‘m bij m’n eigen moeder zou gebruiken, dat had ik nooit kunnen bedenken. Meteen sta ik achter m’n moeder met m’n vuist tegen haar maag met alle kracht te duwen. En te duwen. En het lijkt niet te lukken, maar even later komt er toch een stuk paasei naar buiten. Zucht en steun. “Wat had je nou gedaan?”, vraagt m’n vader aan m’n moeder als we even later volledig uitgeput aan tafel zitten. “Man, ik verslikte me gewoon”, zegt ze rustig. “Verslikte? Verslikte? Ik dacht dat je hartstikke dood ging”, zeg ik. “Ach, dat heb ik wel vaker hoor”, zegt ze kalm. Maar een uur later zit ik nog te beven op m’n stoel en m’n hartslag tikt nog steeds op standje hyperventilatie. “Wil je dat alsjeblieft nooit meer doen!”, zeg ik tegen m’n moeder, “moet je zien hoe m’n handen trillen.” “Ik ga toch een keertje dood hoor”, zegt ze rustig. “Ja, doe dat dan lekker bij jezelf thuis en niet bij een ander”, zeg ik. En eindelijk kunnen we er met z’n drietjes een klein beetje om lachen.

Dit vind je misschien ook leuk...

20 reacties

  1. Ellen schreef:

    Sjees …….om een hartverzakking van te krijgen. In ieder geval een eivol en prettig pasen gewenst.

  2. Verdani schreef:

    Voor moeders geen paasei meer dit jaar.

    Warme Groet
    Verdani

  3. Joop schreef:

    Goed van jou! En eh… koelbloedige moeder heb jij zeg.

  4. Moeder van Luna schreef:

    Ik ben er nog, maar het was wel schrikken en verslikken!!!!!!!!!!!

  5. esther schreef:

    Ieks wat een enge ervaring! Voor een (hopelijk niet maar je weet het nooit)volgende keer: met je heup tegen de rug van de persoon gaan staan, armen om haar heen, handen ineen slaan net onder het middenrif (daar zit de maag) en dan drukken. Daarvoor kun je trouwens met een schuine hand op de rug slaan, ter hoogte van de maag, helpt ook.

  6. Sandrissimo schreef:

    Volgens de richtlijnen moet je eerst 3 keer stevig op de rug kloppen en daarna het heimlich-maneuver en daarna weer kloppen…
    Gewoon omdat het rode kruis en één of andere Amerikaanse organisatie niet overeenkomen wat het beste is!
    Koelbloedig van jou dat je wist wat te doen! Ik heb ene keer nen ambulance moeten bellen, omdat ik iemand ging helpen die gewond was in een ongeval, ik wist toen ook niet direct meer welk nummer ik moest bellen! Op de cursus wordt er elke keer weer ingeprent, wie-wat-waar, maar toen aan die telefoon, wist ik het even niet meer…

  7. M%n schreef:

    *(ver)slik*, Moeder van Luna, ik ben heel blij dat dat goed is afgelopen!
    Jeetje, wat een eng verhaal…

  8. Aukje schreef:

    Wat goed van je! Daarom heb ik me vorig opgegeven voor BHV, om dat soort dingen onder de knie te krijgen.

  9. Nina schreef:

    “Doe dat dan lekker bij jezelf thuis”! Hahahaha! :-D
    Gelukkig liep het goed af, arme mamma!

  10. Marjanne schreef:

    Inderdaad, de heerlijkste opmerking: ‘doe dat dan lekker bij jezelf thuis’:-) Ik had het ook kunnen zeggen. Nee, moeders als schuimpjes in een rolstoel wil ik ook de komende 30 (dan is de mijne 81) nog niet zijn.

    Bij mn ouders thuis ook ooit zoiets gehad, zusje stikte in een appel. Zusje raakte al buiten bewustzijn. Gelukkig kreeg mijn moeder het stukje nog uit haar keel. Ook naar trouwens: net niet genoeg drinken als je een paracetamol inneemt. Ik heb al een paar keer gehad dat ik dacht: ‘kuuuuuut, *hoest* straks vinden ze me hier dood!*

  11. blue schreef:

    wow das schrikken! wel een boelkloedige reactie van jou!

  12. eddy kledder schreef:

    Schoonmoeder, wilt u een lekker paaseitje?

  13. Rosalie schreef:

    Ieeee, een vriendin van mij is een keer bijna gestikt in een spaghettisliert. Eng was dat, man! Gelukkig was daar haar vader die echt een enorme klap tussen haar ribben gaf. Gelukkig was jij net zo boelkloedig als die vader toentertijd…

  14. Maurice schreef:

    Ik had vast niet zo kordaat opgetreden. Bravo Luuntjuhhhhhhh !!!!!!!

  15. Post Scriptum schreef:

    pffff wat een stress zeg! Vrolijk Pasen ;-)

  16. Judith schreef:

    Jemig!! Wat fijn dat het zo goed is afgelopen en wat goed dat je het ‘gewoon’ hebt gedaan…

    Ooit stikte er eens iemand bijna in een Zweeds gehaktballetje in de Ikea. Een meisje deed ook de Heimlichgreep bij die man (die inmiddels al blauw aanliep) en het stukje gehakt floepte naar buiten. Pfff…mijn handen trilden zelfs en ik had alleen maar gekeken!

  17. sjanie schreef:

    Ik heb vorige week bij de BHV cursus geleerd, dat volwassen eigenlijk nooit stikken als ze zich verslikken. Door de paniek voelt het zo en ziet het er eng uit, maar als de 3 klappen en de heimlich niet helpen, dan raakt (vroeg of laat) de “patient” bewusteloos en daardoor ontspannen. Als je iemand dan in de stabiele zijligging legt, het stukje vanzelf uit de keel valt. Maar goed, ik heb het nog nooit meegemaakt dus ik beloof niets…

  18. Dré schreef:

    Gewoon op de kop hangen en schudden!!
    Zeggen dat je zwanger bent helpt ook, begint ze gelijk te gillen!

  19. Lais schreef:

    oe wat een eng verhaal, en dat met een paasei. Chocolade is toch ” a girls best friend”
    wat een schrik!
    liefs

  20. Buurman M schreef:

    Kanjer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *