HOE HET SOMS BETER IS OM NIKS TE ZEGGEN

Ik werd gebeld door een anoniem nummer. Ik nam niet op.
Ik werd meteen daarna weer gebeld door een anoniem nummer. Ik nam weer niet op.
Ik werd meteen daarna weer gebeld door een anoniem nummer. Ik nam op en hoorde ruis. Ik hoorde een auto. Ik hoorde van alles, maar verstond niks. Ik hing op.
Ik werd weer gebeld. Ik nam op.

Er begon iemand te praten met een hele rare stem. Ik herkende de stem niet. Het zou een vervormer kunnen zijn. Daar heb je blijkbaar App’s voor tegenwoordig.

Maar alles in mijn lijf wist meteen: dit is de dakloze vrouw die me op de een of andere manier een kutgevoel probeert te geven.

“Jij hebt je kerstboom toch nog staan?”
“Ik reed er net langs.”
“Jij test toch seksspeeltjes?”
“Ja, ik zag je kerstboom staan.”
“Jij hebt toch poezen?”

En ik verloor heel even m’n rust, ik had meteen op moeten hangen, maar dat deed ik niet. Ik flipte ‘m en zei dat (…) me met rust moest laten.

Wat daarna volgde waren dagelijkse anonieme telefoontjes. En met dagelijks bedoel ik ‘s morgens, ‘s middags, ‘s avonds, ‘s nachts.

“Ik weet helemaal niet wie (…) is, maar ik las een berichtje op Telegram. Daar staat dat (…) jou niet mag en dat ze achter jou aanzit.”

“Ze wil jou pakken.”

“Zij mag jou niet.”

“Zeg eens wat terug.”

“Ben je verlegen?”

“Chantall, Chantalleke, zeg eens wat, waarom zeg je niks?”

“(…) zit hier ook.”

“Mag jij Chantall?”

“Waarom moest ik haar bellen?”

Geen reactie is de beste reactie.

En ik heb inmiddels m’n telefoon uitgezet qua geluid.

Ik zal de naam van de dakloze vrouw nooit online zetten, maar ik heb inmiddels wel meerdere meldingen gedaan bij de politie. Geen spoed, maar wel een klotesituatie. De wijkagent belde me vandaag terug. Op het moment dat ik me onveilig voel, kan ik bellen en dan staan er meteen mannetjes (M/V) voor de deur. Ik heb alle belachelijke telefoontjes opgenomen en uitgeschreven qua datum en tijd. De gevevens van de dakloze vrouw zijn bekend bij de instanties die dat moeten weten. Ruud heeft dit weekend een ‘ring-door-bell’ opgehangen, zodat ik gewoon nog de deur open kan doen als er een Temu-bestelling met spiegeltjes en kraaltjes voor de deur staat.

Ik laat me niet monddood maken. En zeker niet door (…).