web analytics

28

DAGEN ZONDER DATUM

“Het lijkt wel winter”, zegt m’n moeder ineens als ze naar buiten kijkt.
“Het is ook winter”, zeg ik.

Ze ligt in het ziekenhuisbed in de woonkamer, naast het raam. Ze kan naar buiten kijken of naar de televisie, maar meestal heeft ze haar ogen dicht.

“Het is geen winter”, zegt ze.
Ik kijk op m’n telefoon om de datum te checken. Ik weet al een tijdje niet meer wat voor dag het is. Maandag, zondag, dinsdag, november, december, Eerste Kerstdag. Alles loopt door elkaar. Het zijn dagen zonder datum.
“Je hebt gelijk”, zeg ik, “het is 20 december, de winter begint morgen.”
Ze kijkt me aan met een ik-ben-nog-lang-niet-gek-blik.

Praten kost haar steeds meer moeite. Ze is stil.

Het heeft tijd, veel teveel tijd, gekost om de juiste hoeveelheid pijnmedicatie geregeld te krijgen. Van die pillen naar andere pillen en van weer andere pillen naar pleisters. Het heeft tijd, veel teveel tijd, gekost om de huisartsen de urgentie van de situatie te doen inzien. En het heeft ook tijd, teveel tijd, gekost om de thuiszorg op de rit te krijgen. Het regelen van euthanasie kost trouwens ook tijd. Daarnaast; mijn moeder is nog nooit terminaal geweest, mijn vader heeft nog nooit met een terminale vrouw te maken gehad en ik niet met een terminale moeder. Wij weten ook niet wat we moeten doen of wat de bedoeling is. We doen maar wat. We doen wat wij denken dat het beste is voor m’n moeder. Dat het eind december is, werkt ook niet echt mee.

Ik belde huilend met een huisarts: “Ik voel me gewoon ontzettend in de steek gelaten door de gezondheidszorg.”

Hoeveel mooie zinnen ik er ook over zou willen schrijven; dit laatste stukje leven, dit stukje zo ontzettend dicht bij de dood, dit stukje is lelijk. Er is geen ander woord voor. Het is lelijk en het voelt oneerlijk en vooral als niet de bedoeling.

“Het komt zoals het komt”, fluisterde m’n moeder gisteren.

Het zijn dagen zonder datum. Het zijn dagen dat m’n moeder er nog is. Tot er weer een dag met datum komt. De dag waarop m’n moeder sterft.

Dit vind je misschien ook leuk...

28 reacties

  1. Judith schreef:

    Ik was in gedachten even bij jullie, vroeg me af hoe het nu zou gaan en ineens verscheen je verhaal op fb.
    Zò gaat het dus. Ik weet (nog) niet hoe het is als iemand die je zo dierbaar is, zo ziek is en er straks niet meer zou zijn, maar desondanks leef ik – op afstand-met jullie mee. Wens jullie veel sterkte en ❤.

  2. Ivonne Middelbos schreef:

    ♥️

  3. Willem-Jan schreef:

    Heel veel sterket met alles

  4. Elke schreef:

    Veel liefde!

  5. C.J. schreef:

    Je weet nooit of wat je doet goed is of goed genoeg. Je doet je best. En dat is goed genoeg.

    Ik leef nog steeds met jullie mee. Sterkte!

  6. Tosca schreef:

    Alleen maar liefde en kracht gewenst voor jullie allemaal 💕❤️

  7. Martine schreef:

    Veel sterkte

  8. S. schreef:

    Heel veel sterkte ❤️

  9. Doris schreef:

    Dat jullie samen zijn, is goed. Verder heb ik er geen woorden voor. ♡

  10. Bianca schreef:

    Een hele hele dikke knuffel

  11. DP schreef:

    Ik keek vanmorgen naar de droomvanger aan de muur in mijn slaapkamer, een klein stukje Riet en heel veel Luna. Ik dacht aan wat de dag mij zou brengen, mijn moeder en zussen komen eten, tegelijkertijd dacht ik aan jou, aan Riet, aan Piet en aan M. Woorden schieten dan tekort. Wat ik niet onder worden kan brengen beschrijf jij zo pijnlijk mooi.
    Heel veel sterkte de komende dagen.

  12. Maroeska schreef:

    Lieve sterke Luna,

    Wat is dit vies kut zeg. Hart verscheurend en oneerlijk. Ik wil je nogmaals alle kracht wensen, samen met al die lieve mensen om je heen.

    💜 Maroeska (fladders)

  13. Sandra schreef:

    Met een knoop in mijn maag lees is met je mee. Een naderend sterven is rauw, pijnlijk en naar. Je moet er doorheen, met z’n allen.
    Liefs

  14. Patty & Dude schreef:

    mijn hart huilt en er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan jullie denk.. Onwijs veel liefde, dikke zoenen, knuffels en alle kracht stuur ik 24/7 jouw/jullie kant op.

    Patty & Dude

  15. Mariëlle schreef:

    Ik wens jullie heel veel sterkte met hier samen doorheen gaan. Ik gun jullie nog veel kleine mooie momenten tussen alle regeldingen door.

  16. Natascha schreef:

    Heel veel sterkte! 💕

  17. Linda schreef:

    Geen woorden om jullie een hart onder de riem te steken, dat kán helemaal niet. Wel veel liefde jullie kant op.

  18. R. schreef:

    Lieve Luna,

    Ik zag je berichtje voorbij komen en met tranen in mijn ogen heb ik deze en je vorige post gelezen. Zo herkenbaar en zo verdrietig. Dit jaar ben ik mijn moeder verloren, ook aan deze vreselijke ziekte. Ik herken al je eerste keren en herken alle laatste keren. Ook hoe in Nederland de gezondheidszorg geregeld is, alsof alles nog niet genoeg is, is dit ook om te janken. Ik wil je heel veel sterkte en kracht wensen komende tijd. Hetgeen wat mij heel erg geholpen heeft zijn de dagen na de uitvaart toe, we hebben er écht iets moois van gemaakt en dat hadden we samen met mama gedaan. Het is een zware week maar zorg voor de juiste mensen om je heen. Een uitvaartzorger waar je een klik mee hebt is belangrijk om deze verdrietige week door te komen. Ook in de week die nu komen gaat zitten veel mooie en kostbare momentjes.

    Liefs Robin

  19. ingrid schreef:

    *Maandag, zondag, dinsdag, november, december, Eerste Kerstdag. Alles loopt door elkaar. Het zijn dagen zonder datum*

    En dan nu, voor altijd, 28 december er bij. Heel veel kracht de komende periode.

  20. Terrence schreef:

    (…)Geen woorden dus. Alleen maar een gevoel. Dat niet in woorden is uit te drukken. Dus. Liefs!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *