Dat hoop ik ook, want dan is het misschien makkelijker om achter dat muurtje vandaan te komen.

Ik weet het niet… ik kan wel zeggen van ‘ja’, maar een eerlijker antwoord is; ik weet het niet… ik HOOP uiteraard met heel m’n hart van wel :-)

Zou je daar nu niet sneller doorheen kunnen prikken?

Oh, maar ik bedoelde dit niet als kritiek op jou. Jij mag schrijven wat je wil. Al die ellende is jou overkomen.
Maar ik ben een buitenstaander, ik ken J. niet eens, dus ik heb het ‘recht’ niet om over hem te oordelen.
Voor jou ligt dat anders. Jij hoeft je niet in te houden, na al die ellende.

Het is voor haar inderdaad het moeilijkst… maar… hoeveel ik ook van haar houd, het is uiteindelijk niet mijn verantwoordelijkheid om haar te beschermen tegen haar vader en zijn gedrag… en ik wil hem ook niet volledig ‘bashen’ op internet, maar aan de andere kant; dit is MIJN pad… om hier bovenop te komen zal ik of 20 jaar in therapie moeten (haha) of ervoor moeten kiezen om mijn verhaal stukje bij beetje te delen… omdat ik dat al bijna 16 jaar doe online… dan liever dat laatste :-)

Ja… het was natuurlijk wel te verwachten dat ik niet geheel ongeschonden ‘uit de strijd’ zou komen… maar als je dan ineens ‘voelt’ wat er van binnen mis is… ja, dat is wel heftig… maar hoort erbij :-(

Hele mooie tekst!!!!!

Het is juist heel goed om achter m’n muur vandaan te komen, want daar zit ik al te lang achter… het is een overlevingsmechanisme natuurlijk… en ik kan 100 worden achter die muur… maar dan liever langzaam erachter vandaan… overigens is het makkelijk gezegd; ‘je weet nu op welke karaktertrekken je moet letten.’ Was het maar zo makkelijk… Juist in het begin kunnen ‘dit soort mannen’ precies de persoon worden die jij zoekt…

Ik kan, wil en mag het niet toestaan dat m’n werk (en leven) stil gaat staan… maar dat heb ik uiteindelijk niet zelf in de hand… Ik heb me ook al stukgelezen op het onderwerp hoor… Narcissistic Victim Syndrome… ik scoor daar toch wel wat punten op… Maar ik hoop met veel praten, veel schrijven en vooral proberen heel eerlijk naar mezelf (en de/een ander) toe te blijven dat ik hier doorheen kom… zo niet, dan zijn er genoeg gezellige therapieën… maar dat vertrouwen, dat zal denk ik altijd wel een ding blijven… maar ook daar valt over te praten… :-)

Ik weet het wel zeker!!!!