web analytics

19

NOOIT MEER NINA

Ik wilde nooit een hond. Toen niet. Nu niet. Nooit niet. Ik ben een kattenvrouwtje, maar mijn ex J. wilde een hond. Oh, wat wilde hij een hond. Hij wilde zo graag huisje, boompje, hondje en hij zou haar elke dag uitlaten, echt, heus, beloofd. Uiteindelijk kwam het erop neer dat ik haar elke dag moest uitlaten en dat hij een paar jaar later bij een andere vrouw introk, mij achterlatend met Nina.

Hoewel het voor mij waarschijnlijk niet zo verstandig was om meteen na J. aan een nieuwe relatie te beginnen is dit voor Nina een lot uit de loterij geweest. Mijn inmiddels ex M. was stapelgek op Nina en zij op hem. Met alle liefde heeft M. de afgelopen jaren, samen met mij, voor haar gezorgd. En hoe! You can know a man by how he treats his dog.

Een paar jaar terug kreeg Nina melkklierkanker. Heeft ze overleefd na een operatie waarbij 1 van haar tepels en een stuk oksel werd verwijderd.
Ze werd incontinent. Bleek prima te verhelpen met 2 maal daags een pilletje.
Ze scheurde de kniebanden van een achterpoot af waardoor ze dagelijks aan de pijnstilling moest.
Ze kon, en mocht, hierdoor eigenlijk niet meer rennen en spelen, maar zo af en toe gooide ik nog met een balletje of een stok, maar dat moest ze altijd bekopen met de volgende dag een beetje mank lopen.
Waar ze vroeger altijd voor me uit liep, liep ze de afgelopen maanden steeds langzamer. Ze liep steeds vaker achter mij aan en ik moest mijn tempo aan haar aanpassen. Sjok. Sjok. En de vraag is dan; heeft ze pijn? Of is het gewoon ouderdom?
Ze kreeg steeds vaker darmklachten en darmklachten bij een hond van 45 kilo kwamen er in het geval van Nina op neer dat diverse plekken in huis per ongeluk werden ondergescheten en dat ze om de 2 uur uitgelaten moest worden.
Ze was moe. Zo moe. Van een klein stukje lopen van 10 minuten moest ze een half uur uithijgen.

En ik was ook moe.

Het is niet eerlijk als ik zeg dat ik nooit een hond wilde.
Want dat wilde ik wel.
Elke dag van de afgelopen 9,5 jaar wilde ik dat Nina bij me was.
En omdat ik thuiswerk kan ik zeggen dat we ook bijna 24 uur per dag samen zijn geweest.
Ook ’s nachts, want ze mocht de afgelopen jaren op bed slapen.
Ik koos 9,5 jaar geleden óók voor Nina.

Vandaag moest ik ervoor kiezen om haar te laten gaan.

Ik wilde nooit een hond.
Maar ik wilde Nina wel.

Dit vind je misschien ook leuk...

19 reacties

  1. Minca schreef:

    Ik huil met je mee, wat een leegte laat ze achter en wat was ze leuk! Heel veel sterkte en knuffels xxx

  2. Esther schreef:

    Sterkte! En wat een mooi stukje weer…

  3. Tamara schreef:

    Veel liefde voor jou! Ach wat was ze leuk 💞

  4. Tosca schreef:

    Wat mooi verwoord, heel erg veel sterkte. Moest echt een traan laten …dat ze niet meer voor je uit liep maar achter je aan sjokte… eigenlijk geen ballen meer mogen gooien maar ja toch af en toe doe je het toch want ze worden er toch ook zo blij van..even voluit weer voluit blije hond kunnen zijn…zo herkenbaar.. hoop dat onze hond nog even bij ons mag zijn dat we die keuze nog voor ons uit kunnen schuiven.
    Jouw Nina heeft een top leven gehad bij jou voor zover ik dat over de jaren heen heb kunnen lezen!! Gelukkig laat ze je nog mooie herinneringen ❤️
    En ik hoop zo voor jou dat het leven snel weer wat liever voor je is.

  5. Terrence schreef:

    Gecondoleerd. En dat zo snel na het verbreken van je relatie. Het leven is niet altijd eerlijk. Sterkte en liefs. X

  6. Heidi schreef:

    Gecondoleerd Chantal. Dat is een enorm gemis, of je haar nu in het begin wilde of niet. Dat is duidelijk helemaal goed gekomen want je schrijft zo liefdevol over haar. Heel veel sterkte gewenst.

  7. Annemiek schreef:

    Ontroerend ❤️ Heel veel liefs en sterkte

  8. Ier schreef:

    Heel, heel veel sterkte!

  9. A. schreef:

    Zo mooi geschreven dat ik ervan moest huilen.

  10. Danielle schreef:

    Heel veel sterkte. Wat zal het stil zijn in huis.

  11. Sanne schreef:

    Ah lieve Chantal wat.keijg je het voor je kiezen en wat zal ik je sperziebonen filmpjes missen. Dat valt natuurlijk in het niet bij het Nuna vormige gat dat zij bij jou achterlaat. Inderdaad je jaar niet. Hele dikke knuffels en veel liefs.

  12. Marianne schreef:

    Heel veel sterkte met dit verlies…

  13. Doris schreef:

    O meissie, wat leef ik met je mee. Sterkte waar nodig en een veilige plek gewenst voor als sterk zijn niet kan of lukt of hoeft.

  14. Ingrid schreef:

    Zo vréselijk ontroerend. Wat een mooie ode aan Nien en aan jezelf. Ook sterkte voor papa Piet.

  15. Sandra schreef:

    Gecondoleerd lieverd. Het afscheid nemen van een dierenvriend doet pijn… Heel veel sterkte toegewenst…

  16. Paul schreef:

    Gecondoleerd. Die ene keer dat ik Nina heb ontmoet was het zo’n ontzettende lieverd.

  17. Anita schreef:

    Verdikkie! Heel veel sterkte met dit verlies.

  18. Liesbethblogt schreef:

    Pas als je een dier hebt en die verliest weet je hoe het voelt. Wens je heel veel sterkte met dit verlies.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *