Eerlijk: Ik vind het niet zo raar, dat (bijna of helemaal?)iedereen je geloofde, dat je inderdaad dat stukje hebt genomen.

Als ik van mezelf uitga: Ik ken je alleen maar van je blog. Op mij kwamen jou posts de afgelopen jaren niet altijd over als afkomstig van iemand die haar grenzen niet toch iedere keer net een stukje verder legt.

Een gekke fliptrip is natuurlijk veel onderhoudender en vanzelf spectaculairder voor ene blog, dan posts vol van kritiesche overpeinzingen over drugs in het algemeen en jouw gebruik in het specifiek.

Terwijl ik het fijn zou vinden, vaker te lezen, dat je twijfelt, of drugs nog wel zo cool zijn, en of een te groot stuk spacebrownie eten na zoveel jaar nogwel als grensverleggend kan worden ervaren, denk ik dat anderen de gekke Luna die teveel neemt en daar dan een leuk verhaaltje over verteld de voorkeur geven.

Ik neem sterk aan, dat je hier niet alles verteld, wat er met jou gebeurt, en waar je me zit, en dat je dingen verteld, die maar een selectie van items zijn, die in jouw hoofd rond gaan. En dat je voor je posts dan die onderwerpen selcteerd, die enige entertainment waarde hebben voor mensen die misschien zelf niet genoeg meemaken, en daardoor graag bij jou een kiekje nemen op het gekke leven…

Dat heeft op mij iig dan een vrij eenzijdige indruk achtergelaten. Misschien heb ik ook wel de relevante posts gemist? In ieder geval, ben ik blij dat het een grapje was.

Voor mij na zo’n ervaring(en een heleboel galbulten) ook al een tijd geen spacecake ofzo meer.