Reacties op: LUNA EN HET ARBEIDERSETHOS

Door: Jan

Jan — Thu, 21 Dec 2006 11:57:00 +0000

Arbeid stelt je in staat niet voortdurend bezig te zijn met je privé-sores en je niet voortdurend het hoofd te hoeven breken over de zin van je bestaan. = werk als vlucht

Door: sera

sera — Thu, 16 May 2002 14:39:50 +0000

Mag ik iedereen hierboven vragen waarom zij arbeidsongeschikt geworden zijn? Ik hoop voor hen dat ze zich niet nutteloos voelen, want zij kunnen het niet helpen, en van werken wordt je niet per definitie nuttiger voor de maatschappij! Als het aan mij lag zou ik in het asiel willen werken, alleen doe ik dat dus niet en werk ook grottendeels voor het geld…alhoewel ik mijn werk echt leuk vind!

Door: kj

kj — Mon, 13 May 2002 17:03:49 +0000

Hoi Luna

Ja, als Pim het zegt dan is het waar.

Door: Uniquehorn

Uniquehorn — Mon, 13 May 2002 09:04:18 +0000

Na 2,5 jaar thuizitten vanwege volledige arbeidsongeschiktheid kan ik ten volle beamen dat er niets ergers is dan altijd vrij zijn. Tijd bestaat niet meer, het maakt niet meer uit wanneer je opstaat of wanneer je gaat slapen. Het weekend is hetzelfde als de week. ‘Alles kan morgen ook nog wel’, etcetera. Flinke depressie van gehad.
Toch creeer je die neerslachtigheid zelf. En toen ik dat ten volle besefte, werden de momenten voor mezelf weer zinvol.

Door: Lotte

Lotte — Sun, 12 May 2002 14:11:38 +0000

Zondagen zijn soms heerlijk, niks doen. Mijn bed is zo verslavend warm en lekker…

Hmm, ik duik mijn bed weer in.

Door: jonnie

jonnie — Sat, 11 May 2002 22:45:25 +0000

Nah ik werk voor het geld, momenteel heb ik 2 banen en werk 74 uur per week, echter als het aan mij zou liggen zou ik de hele dag bier drinken en voor de t.v. hangen, werken is kut

Door: fran

fran — Sat, 11 May 2002 22:15:18 +0000

Vorig jaar was ik drie weken vrij en bleef gewoon thuis. Ben nog nooit zo depressief geweest. Ik durf gewoon niet zo lang meer thuis te blijven. Belachelijk eigenlijk. Hoe moet dat nou straks?

Door: gerrit komrij

gerrit komrij — Fri, 10 May 2002 22:34:48 +0000

Hij heeft nog nooit gedanst. Hij kent zijn doel.
Nog nooit is op zijn vale klerkensmoel
Zomaar een lach verschenen, maar die nacht,
Nadat de gek de nar had omgebracht,
Kroop hij zijn bed uit, glimmend van de pret,
En maakte hij onbespied en pirouette.
Dank, dank, riep hij, het monster is geveld.
Hij oefende het woord “geschokt” voor morgen
En sliep als twintig ossen kunnen slapen.
Straks is hij, voor de camera, vol zorgen.
Natuurlijk is hij zwaar tegen geweld.
Daar klinkt verdomd weer zijn belegen lied.
Hij loopt op straat, ondragelijk rechtschapen,
En nog steeds ziet hij het echte monster niet.

Door: tijger

tijger — Fri, 10 May 2002 19:31:26 +0000

vinman: “(…) als ik weer naar mijn baas mag.”

ben jij een hondje, vinman?

pootje

Door: vinman

vinman — Fri, 10 May 2002 19:03:08 +0000

Ik ben nu twee dagen vrij geweest en heb alleen maar in de tuin gewerkt. Ik zal blij zijn als ik weer naar mijn baas mag. Dan heb ik weer een beetje rust!!!