web analytics

35

WAT IK NU NOG KAN

“Foute boel”, zegt m’n moeder als ze binnenkomt.

Gisteren heeft ze nog met m’n vader gekibbeld over hoe laat ze precies bij me zouden zijn vandaag.
“We hebben om 9:00 een afspraak met de oncoloog en daarna komen we meteen naar jou”, zei m’n vader.
“Ja, maar ga nou maar geen tijd zeggen, want het kan altijd uitlopen en we moeten daarna nog afspraken maken voor een CT-scan of andere medicijnen ophalen”, zei m’n moeder.
“Dat weet je niet.”
“Dat weet ik wel.”

M’n moeder wist het al.
Ik wist het ook al.
M’n vader had nog wat hoop dat het allemaal wel mee zou vallen.

Maar het viel niet mee.

Al valt het eigenlijk al 6,5 jaar niet mee, want je krijgt nogal wat te horen, als kankerpatiënt en als omgeving van die kankerpatiënt . Je gaat van up naar down in een dag, in een week, in een maand, in een jaar: ‘U heeft kanker, u krijgt chemo, u bent kankervrij, de kanker is terug, u krijgt chemo, u bent kankervrij, de kanker is terug, u krijgt de rest van uw leven deze chemopillen, u bent nu kankervrij.’

Je leeft van controle naar controle. En die controles zijn soms om de week. Soms elke maand. Soms om de 2 maanden. En je bent na de meeste controles heel blij dat de controle weer voorbij is. Tot er weer een nieuwe controle aankomt.

En ondertussen deden we net alsof het niet zo is.
Ik probeerde te doen alsof het niet zo is.
Net alsof het niet zo is.
Alsof. Het. Niet. Zo. Is.

Maar het is wel zo. Mijn moeder had kanker. Mijn moeder heeft kanker. En heeft de afgelopen 6 jaar, misschien wel 7 jaar en misschien nog wel langer, kanker gehad. Want met alle keren dat de oncoloog zei dat m’n moeder kankervrij was, werd bedoeld ‘de kanker is nu niet meer actief’.

De oncoloog zei vandaag; ‘De kanker is weer terug.’

En hoewel m’n moeder al die jaren zo sterk en stoer is gebleven en haar mantra nog steeds ‘het is zoals het is en het komt zoals het komt’ is, moest ze nu zelf toch ook wel eventjes huilen: “Ik vind het niet erg voor mezelf. Ik vind het erg voor jullie.”

En nu?

Afwachten.

Afwachten op de CT-scan. Afwachten op de uitslag. Afwachten of er misschien, heel misschien, nog wel een medicijn is dat de kanker wat kan afweren. Afwachten of ze daarvoor in aanmerking komt. Afwachten of er nog iets is wat het onvermijdelijke wat kan uitstellen. Een paar maanden? Een jaar? Afwachten op wat de toekomst brengt.

Maar ik hoef niet af te wachten. Afwachten is passief. Net als hoop.

Want ik kan haar nu nog laten zien dat ik van haar hou.

You may also like...

35 reacties

  1. Moeder van Luna schreef:

    IK hou van je !!!!voor nu en altijd, .’n betere dochter had ik me niet kunnen wensen ….

    • Joop schreef:

      Moeder van Luna, wat vreselijk dat de ziekte weer terug is. Ik wens u veel sterkte toe en hoop dat u nog lang bij ons mag blijven.
      En laat u zich maar lekker verwennen door uw dochter. Dat heeft u verdiend, want een betere moeder had zij zich niet kunnen wensen.

    • menno schreef:

      Veel sterkte Riet – van een collega-kankerlijer :) in Seattle

  2. Bite Me schreef:

    Och jongens toch wat een kutzooi, de tranen schieten me in de ogen! Ik weet ook even niet wat ik moet zeggen. Heb elkaar lief ♥️

  3. Marianne schreef:

    Heel veel sterkte allemaal…

  4. Marjan schreef:

    Wat een kutziekte, een ook ik weet niet wat ik zeggen moet lieve Chantal. Je laatste regel zegt alles….

  5. lisetta schreef:

    Ach, wat erg! Heel veel sterkte!

  6. Ingrid schreef:

    Wat een mooi en persoonlijk verhaal heb je van he afgeschreven. En wat een ontroerende reactie van stoere Riet. En wat ontzettend k.t allemaal.
    En wat zeg je nog meer……

  7. Astrid schreef:

    Ik vind het zo erg voor je. Dit is iets wat je niemand toewenst. Ik wens je moeder, je vader en jou heel veel sterkte toe in deze verschrikkelijke periode.

  8. Agnes schreef:

    Ach, wat een naar bericht. Heb helaas zelfde scenario meegemaakt. Leven in hoop, onzekerheid, blij met goed nieuws, verdrietig om slecht nieuws. Vreselijk, maar weet je, het maakt de band zo supersterk! En veel bewuster ook. Ook heel waardevol. Never loose hope! En diep respect voor Riet en jullie allemaal. Is inderdaad zo dat niet 1 persoon kanker heeft, je bent dan allemaal onder invloed van kanker. Niet opgeven en Riet, zo al we hier zeggen, kop d’r veur!!! Sterkte voor jullie allemaal. 😘🍀

  9. Minca schreef:

    Wat een rotbericht! Alle sterkte en liefde en dikke virtuele knuffels voor jullie allemaal! Xxx

  10. Tosca schreef:

    Heel veel sterkte en liefde jullie allemaal en mama Riet in het bijzonder 💞💞💞💞💞

  11. Elke schreef:

    Wat een naar bericht. Hopelijk wordt het wachten beloond met wat sprankjes hoop. Veel sterkte en liefde gewenst!

  12. gewebkijk schreef:

    hugs.

  13. Karin schreef:

    Veel sterkte samen ❤️

  14. Frederieke schreef:

    Story of my life en dat van mijn moeder. Al heeft haar ziekteproces 3 jaar geduurd. Maar ik herken de rollercoaster van kanker-geen kanker-kanker. We hebben net als bij jou veel dingen meegemaakt die eerst onmogelijk leken (qua prognose). En je weet dat de mogelijkheden die er nog ‘op de plank’ liggen steeds minder worden, alle medicatie is ondertussen al geprobeerd en ‘uitgewerkt’. En ondertussen, want er zijn periodes dat het goed gaat en de kanker rustig is, vergeet je dan soms de kanker even als het ware. Je verdringt het, zet het even opzij. Die kanker… het is geen kwestie van vechten er tegen, het is gewoon domweg afwachten van scanuitslagen.
    Ik heb hier al vaak gezegd dat ik het zo mooi vind dat je zo van je ouders geniet. Dat was niet voor niks, want mijn moeder is er inmiddels niet meer. Blijf dat doen zolang het kan en veel liefs!

  15. Anna schreef:

    Heel erg veel sterkte en oneindig veel liefde samen gewenst!

  16. Megan schreef:

    Veel liefde en sterkte ❤❤❤

  17. Jirke schreef:

    Och nee, wat vreselijk. Heel veel liefs en sterkte gewenst. <3

  18. Danielle schreef:

    Wat heb je toch een gelijk. Je leeft nu. En al is alles nog zo kut, nú kan je van elkaar genieten. Make memories. Want je weet niet hoe het loopt. Ik hoop dat mama ook weer krijgt te horen dat de kanker heel snel weer slapende is. En dat er nog veel jaren komen!

  19. Sandra schreef:

    Ik vind het zo eg voor jullie dat jullie dit nu mee maken samen. Ik wens jullie heel erg veel sterkte en kracht toe. En natuurlijk nog vele mooie ervaringen samen <3

  20. Anita schreef:

    Lieve Luna, mama van Luna en iedereen die jullie lief hebben…wat een rollercoaster van gedachten en emoties wanneer ik dit lees…verdriet…herkenning…en terwijl deze gedachten en emoties in mijn hoofd aan het racen zijn, blijkt het moeilijk woorden te vormen die getikt kunnen worden…nou ja, niks ‘nuttigs’. Beredikke knuffels voor jullie allemaal, heel veel sterkte kracht en alle goeds

  21. Paul schreef:

    Luna en Riet, heel veel kracht toegewenst voor de komende tijd. Volgens mij hoef ik jullie niet te vertellen om elkaar te koesteren, dat doen jullie allang.

  22. Knaluitjepanty schreef:

    Lieve Luna en mama en ook papa van Luna: Heel veel sterkte! Wat een vreselijk rotnieuws, ik volg jullie beslommeringen inmiddels al zo lang dat ik bijna ‘gewend’ was aan het feit dat het steeds maar goed bleef gaan (ondanks alle zorgen en onzekerheid tussendoor). Ik hoop desondanks dat jullie nog veel van elkaar kunnen genieten. En vooral nog lang, ondanks de omstandigheden. X

  23. menno schreef:

    Schiet maar ff lekker op met die rijlessen, dan, Chantall, kun je Riet ophalen en leuke moeder-dochter dingen gaan doen!

  24. Esther schreef:

    Sterkte en liefs.

  25. b schreef:

    Het is onmogelijk om niet van jou te houden.

  26. Kees Versluis schreef:

    Lieve Luna en ouders. Woorden zijn niet mijn sterkste punt. Heel veel sterkte.

  27. Irene schreef:

    Ik lurk al jaren, ben niet zo van het reageren, maar voor nu heel veel sterkte en liefs Riet, Piet en Chantall. Wat een ellendige ziekte. XX

  28. Pamels schreef:

    Heel veel kracht en geduld gewenst, niet alleen voor mama Riet, papa Piet en Chantal maar zeker ook voor M die een onwijze steun is in dit hele proces! Ik vraag me af, waarom niet verder kijken in al die 7 jr en je verder verdiepen in voeding, orthomoleculair en alle andere dingen die er zijn (misschien hebben jullie dat ook wel gedaan, heb er nooit over gelezen vandaar mijn lichtelijke verbazing). Chemo blijft chemo en persoonlijk ben ik daar niet zo’n voorstander van, een oncoloog kijkt niet verder dan alleen dat vergif. Bij zo’n specialist heb je de keus uit 3 dingen, chemo, bestraling of opereren terwijl er zoveel meer is. Want ondanks alle onderzoeken en de miljarden die in deze business worden gepompt komen er alleen maar meer kankergevallen bij, think about that! Zoek de oorzaak, bestrijd niet de gevolgen…Ben onlangs mijn schoonzoon van 24 verloren, bin there, done that! Wens jullie met zijn allen enorm veel kracht toe!! <3

  29. Evelien schreef:

    Lieve familie, heel veel sterkte en liefde gewenst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *