web analytics

LUNA EN KONINGINNENACHT 2002

Tijdens Koninginnenacht 2002 ontmoette ik 3 Marokkanen. Het was niet mijn bedoeling om uit te gaan die nacht, maar om een uur of 23.00 realiseerde ik me dat ik nog geen xtc-pillen had voor de volgende dag. Ik besloot om eventjes richting stad te lopen, daar naar onze betrouwbare Marokkaanse dealer K. (“Niet goed, geld terug!”) te bellen, pillen te kopen en weer terug naar huis te wandelen. Mijn ontmoeting met K. was zeer prettig. Hij zei dat hij me lang niet gezien had en hij vroeg hoe het met me ging. Hij vroeg of ik lekker ging stappen, ik gaf hem het geld en hij gaf mij de pillen. Zeer professionele kerel. Het was druk op straat. Veel jongeren met blikjes bier in hun hand. Hard schreeuwend, lallend en zwalkend. Ik wilde snel naar huis en liep vanaf het Koningsplein de Singel op. Langs de bloemenmarkt. Een groepje Marokkaanse jongens liep op mij af en voordat ik besefte wat er gebeurde stond een Marokkaan van een jaar of 20 tegen mijn been op te rijden met een flesje bier in z’n rechterhand en mijn kont in zijn linkerhand. In nog geen seconde sloeg ik op z’n schouder en schreeuwde dat-ie met z’n gore poten van me af moest blijven. “Klootzak”, dat riep ik er ook nog achter aan. Maar hij was al weer weggelopen. Naar z’n vrienden. Hij keek nog even om met een doelloze blik in z’n ogen en een grote glimlach op z’n gezicht. Woest was ik. Ziedend. Laaiend. Het gore lef. Het gore, gore lef. Dit incident mag ik niet generaliseren naar álle Marokkanen, maar ik vind het wel frappant dat bij ál mijn ervaringen met ‘ongewenste intimiteiten’ of ‘agressie’ 1 of meerdere Marokkanen betrokken waren. Vloekend en tierend liep ik om 0.30 richting Vijzelstraat om daar in de taxi te stappen bij een keurige Marokkaanse meneer. Hij heeft me veilig thuis gebracht.

97

DE VERCOMMERCIALISERING VAN DE POLITIEK

Sinds gisteren moet ik leven met het besef woonachtig te zijn in een land waar een lijsttrekkersdebat op tv geprogrammeerd wordt tussen de ‘Henny Huismans Soundmixshow finale’ en de uitslag van deze show. Dit lijsttrekkersdebat was voor deze bijzondere aangelegenheid zelfs omgedoopt tot ‘Het RTL4 Lijsttrekkersdebat’. Deze schaamteloze lulligheid werd gepresenteerd door Loretta Schrijver en Frits Wester. Tijdens de opkomst van de lijsttrekkers werd er luid gejoeld en geapplaudiseerd door het RTL4-publiek dat voor deze ene keer was aangekleed met T-shirtjes en borden van hun favoriete politieke partij. Nederland op z’n slechtst. Nederland op z’n echtst. Een concert van Frans Bauer was er niets bij. Heb net de directeur van RTL4 gebeld. Of ze al plannen voor over 4 jaar hebben. Groot spektakel moet het worden. Een afvalrace. De lijsttrekkers op pad met Willibrord Frequin, Jan Mulder en Myrna Goossen. Wie het eerst z’n geduld verliest mag niet meer meedoen. Daarna een ronde ‘Wie zingt het ontroerendste levenslied samen met vader Abraham’. De kijker beslist. Nico van ‘Eigen Huis & Tuin’ zal vragen stellen over knotwilgen, gerbera’s en narcissen. Acteertalent wordt getest door de lijsttrekkers een gastrolletje te laten spelen in de soap ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’ en parate kennis wordt onder de loep genomen tijdens een speciale aflevering van ‘De Zwakste Schakel’ (“U bent de zwakste politicus, tot ziens!”). Tot slot mag Jambers de lijsttrekkers vragen stellen als; “Hoe voelde je je toen?”, “Heb je spijt van je beslissing?” en “Hoe staat het met je seksleven?” Dit alles aan elkaar geluld door Victor Reinier. In de finale zullen de 2 overgebleven lijsttrekkers elkaar te lijf gaan met slagroomtaarten, tomaten, eieren en verse kabeljauw. Wie het eerst op de grote rode knop drukt wordt onze nieuwe minister president. Uiteraard zal het programma worden afgesloten met een spetterend vuurwerk. Alicia Keys heeft gisteren het debat trouwens gewonnen. Ik denk dat ik 15 mei op haar stem.

33

HET FEEST DER HERKENNING

Hoe ik gisteren mijn bed heb gevonden is mij onduidelijk. Te bezopen. Ik herinner mij een taxirit, waarbij ik met dubbele tong tegen de jongen achter het stuur heb gepraat. Zeer waarschijnlijk heb ik deze jongen mijn diepste geheimen verteld. Ik herinner me dat ik voor de deur van de West Pacific afscheid nam van P., want die was met de fiets. Ik herinner me ook dat ik helemaal niet naar huis wou, maar dat P. moe was. En dat P. vond dat ik te luidruchtig was. Dat ik dronken was. Ik lispelde dat dat kwam omdat hij zelf niet had gedronken: “Als je samen dronken wordt, dan valt het niet op dat de ander dronken is.” Wat een wijsheid en wat een waarheid. Twee uur eerder had ik nog in P.’s oor staan gillen: “Ik ben herkend! Iemand heeft me herkend! Dat is nog nooit gebeurd!” Even daarvoor was ik inderdaad herkend op de dansvloer. “Ik lees elke dag je stukjes”, vertelde de mooie hippe jongen. “Oh, ben jij ook op de verjaardag van M.?”, vroeg ik hem. Ik dacht even dat hij een vriend van een vriend was en dat hij daarom m’n site kende. Maar hij was niet net als ik op de verjaardag van M., hij las gewoon dagelijks m’n stukjes. “Al een paar maanden”, zei de mooie hippe B. nog. Luna glom van trots. De avond bestond verder uit wijn, bier, een kippetje, zalm, asperges en bier en wijn. In die volgorde. Voordat ik vertrok naar het verjaardagsetentje van M. in de West Pacific had ik eerst een cadeautje voor hem gekocht (10 voorgedraaide jointjes) en daarvoor was ik thuis om 15.00 al begonnen met de vrijdagmiddagborrel. Tijdens mijn soloborrel chatte ik voor het eerst sinds maanden met een leuke onbekende. Tijdens deze chat met ene P. grapte ik om 4:34: “Ik wil herkend worden op straat.”

8

LUNA-DOET-AAN-CULTUUR-DAG #1

Met in mijn achterhoofd de zin: ‘Je moet niet zeiken, gewoon doen!’, ben ik gisteren op pad geweest. Een dagje cultuur voor Luna. Lopen richting Hortus Botanicus. Rust moest ik aan m’n hoofd en die zou ik gegarandeerd vinden tussen de plantjes, boompjes en bloemetjes. De Hortus Botanicus herbergt niet alleen talloze oude, zeldzame bomen, maar ook talloze oude, zeldzame, Amsterdamse vrouwtjes. Waarschijnlijk nemen deze 80+ dametjes een jaarabonnement van € 16,- en zo gauw het zonnetje schijnt verplaatsen zij zich massaal van de geraniums achter het raam naar de bankjes in de Hortus. Een vreemde eend in de tuin was een neger met een Nike-tasje. Bevooroordeeld vroeg ik me af wat hij hier moest. In de subtropische kas kwam ik hem weer tegen. Sinds juni 2000 blijkt het Zuid-Afrikaanse deel van deze kas ‘de sfeer van een Kaaps fijnbos vol Protea’s’ te hebben, zo las ik op een bordje. De jongen zat op een bankje, naast een Afrikaans boompje, met zijn voeten onder z’n lichaam. Zijn ogen waren gesloten en het Nike-tasje lag naast hem. Een mediterende neger in de kas van de Hortus Botanicus. Prachtig om te zien. Vanaf de Hortus Botanicus ben ik richting de Beurs van Berlage gewandeld om aldaar een kaartje voor de tentoonstelling ‘Magna Brava’ met mijn museumjaarkaart te kopen. Voor slechts € 2,50 heb ik kunnen genieten van het werk van 5 vrouwelijke fotojournalisten. Zelf vind ik het belachelijk om het fotowerk van een vrouw te bestempelen als ‘anders’ dan dat van een man, maar deze dames zijn geen fotografen van nu, maar van toen. Dames die momenteel alle 5 niet zouden misstaan op een bankje in de Hortus. Een bijzondere fototentoonstelling. Een dagje cultuur blijkt lichamelijk net zo zwaar als een nachtje springen op een progressive techno-feestje. En hoewel niet met elkaar te vergelijken; net zo enerverend. Over 2 weken ‘Luna-doet-aan-cultuur-dag’ #2!
www.hortus-botanicus.nl
www.beursvanberlage.nl

7

URGENT ICQ-MESSAGE, DEEL 9

Rukker9 (1:08 PM): laat jij je wel eens anaal nemen?
Luna (1:08 PM): altijd
Rukker9 (1:10 PM): vind je het lekker?
Luna (1:10 PM): vind jij het lekker?
Rukker9 (1:10 PM): ja hoor… mits voorzichtig
Luna (1:11 PM): dus een dildo in je kont kan je wel waarderen?
Rukker9 (1:13 PM): ja hoor… als het niet te hard gaat…
Luna (1:14 PM) : en waarom vind je het belangrijk om van mij te horen of ik me wel eens anaal laat nemen?
Rukker9 (1:14 PM): ik vind nooit meisjes die dat toelaten…
Luna (1:15 PM): en jij stuurt daarom meerdere meisjes via ICQ bovenstaande vraag?
Rukker9 (1:15 PM): ik mag toch wel vragen?
Luna (1:16 PM) : natuurlijk, maar je vindt het dus belangrijker dat een vrouw zich anaal laat nemen dan dat ze, ik roep maar wat, aardig is?
Rukker9 (1:17 PM) : nee, zo is het niet, ik vroeg me alleen af of er meisjes zijn die het wel doen, ik kom ze namelijk nooit tegen…
Luna (1:18 PM) : ik vind het een werkelijk belachelijke openingszin op ICQ…
Rukker9 (1:18 PM) : ja, misschien wel… maar goed…
Luna (1:20 PM) : denk jij echt dat er vrouwen zijn die op deze manier aangesproken willen worden?
Rukker9 (1:20 PM) : misschien wel, als ze dat niet willen moeten ze dat zeggen dan laat ik ze met rust…
Luna (1:22 PM) : weet je hoeveel van dit soort bullshit openingszinnen ik krijg per dag?
Rukker9 (1:22 PM) : weet ik niet, maar je gaat het me nu vast vertellen?
Luna (1:24 PM) : een stuk of 20… en ik spuug erop…
Rukker9 (1:24 PM) : dan laat ik je verder met rust…

17

DE ONDRAAGLIJKE VLUCHTIGHEID VAN HET BESTAAN

Alle dagen lijken op elkaar. Het zou vandaag maandag kunnen zijn, of vrijdag, of zondag, die dagen voelen voor mij precies hetzelfde. Het is woensdag vandaag. Vroeger betekende dat dat ik ’s middags vrij was en in de zomer de hele dag buiten kon spelen. Elke dag was gemarkeerd met een voor die dag typische bezigheid. Zaterdagochtend ging ik altijd met m’n moeder naar haar moeder koffie drinken. Zondag gingen mijn ouders en ik naar de ouders van mijn vader om een borrel te halen. De mannen gingen kaarten en de vrouwen gingen roddelen over ziektes, sterfgevallen en problemen. Ik ging met m’n nichtje boven sinas met cola mengen en dan net doen of het een heel lekker en bijzonder drankje was. Ook de doordeweekse dagen waren duidelijk, want zelfs op de basisschool heb je te maken met een soort van lesrooster. Maandag altijd gym, dinsdag biologie, vrijdag altijd handarbeid. Het leven was simpel en een zomer leek een eeuwigheid te duren. De dagen gaan nu veel te snel voorbij en er lijkt niets te gebeuren. Misschien gebeurt er wel van alles, maar wat, hoe en waarom lijk ik binnen een dag weer te zijn vergeten. Waarschijnlijk was het niet zo belangrijk om te onthouden. Ik wíl wel vaker naar het theater, meer concerten bezoeken, eens naar een museum, vrijwilligerswerk gaan doen, meer boeken en gedichten lezen, een cursus ‘mandala’s tekenen met stoepkrijt’ gaan volgen en met de trein naar Maastricht, maar het gebeurt niet. Ik doe het gewoon niet. Groots en meeslepend wil ik leven, maar eerst moet er een huis worden verbouwd, een was worden opgehangen, een tekst worden geschreven, een vloer worden gedweild, een kattenbak worden verschoond, een douche worden schoongemaakt, een hypotheek worden afgelost, een paar e-mailtjes worden beantwoord en een kop koffie worden gedronken.

42

LUNA HEEFT DE KAARTEN BINNEN

Twee maanden geleden belde vriend J.: “Luna, je moet nu de kaarten voor Dance Valley reserveren, anders zijn ze weg. Nu!” Paniek. Meteen naar www.dancevalley.nl. Waren nog weinig kaarten over. Bellen met vriendin I.: “I., je moet nu meteen kaarten gaan reserveren, anders zijn ze weg.” En P. belde ondertussen met onze andere vriendjes en vriendinnetjes. In die nacht op al mijn e-mailadressen een kaart aangevraagd. Vorige week kreeg ik op 5 van de 8 e-mailadressen een mailtje: ‘Gefeliciteerd, voor u is een ticket voor Dance Valley gereserveerd.’ De tickets moesten alleen binnen een week opgehaald worden. Dus vandaag is Luna samen met vriendin I. zo’n 3 uur op pad geweest. ‘Het enige dat u hoeft door te geven is uw postcode en huisnummer’, stond ook nog in het mailtje. Bij de balie van het GWK bleek dat ik ook mijn naam moest opgeven. En ik had maar 1 keer mijn eigen naam opgegeven. De rest van de namen had ik in mijn paniek verzonnen en was ik meteen weer vergeten. “Ja, maar, ja, maar, ik wil er ook nog eentje voor P.!”, jammerde ik tegen het meisje van de GWK. “Er zijn er toch meer op dat adres gereserveerd? Nou, daar zit er eentje bij voor P.!” Maar ik mocht er maar 1 kopen. De trut. Uiteindelijk zijn I. en ik langs 2 postkantoren gegaan om uiteindelijk bij een ander GWK te belanden, met een zeer vriendelijke jongen achter het loket. Mijn liefste glimlach opgezet en eerlijk verteld dat ik onder verschillende namen kaarten had aangevraagd en dat ik er écht maar 2 nodig had. Eentje voor P. en eentje voor mij. De jongen bleek goedgelovig en gaf me 2 kaarten mee. Ik snap dat het vorig jaar een beetje uit de hand is gelopen op Dance Valley, maar het verkoopsysteem dat ze nu hanteren is gewoon ruk, fraudegevoelig en ingewikkeld. Waarschijnlijk zijn de kaarten daarom € 67,50. Uiteindelijk elke euro waard natuurlijk.

41

VORSPRUNG DURCH TECHNIK

Technologie is briljant. Ik verbaas me er iedere dag weer over. Zo’n 5 jaar terug kocht ik mijn eerst computer. Met een modempje erin. Nachtenlang zat ik achter dat apparaat te ICQ-en. Ik vond het ongelooflijk dat ik zomaar met anderen, die net als ik achter hun computer zaten, kon chatten. En zelfs fotootjes kon doorsturen! Nu, 5 jaar later, zit ik dagelijks achter een apparaat waarmee alles lijkt te kunnen. Boodschappen bestellen? Gewoon even naar www.maxfoodmarket.nl surfen. Zin in een soepje ’s middags? Bij www.urbanbite.nl zit een heerlijke soepbar die binnen 40 minuten thuisbezorgd. Heb ik een leuk muziekje gehoord op MTV? Gewoon even bij Kazaa downloaden. Wil ik de hele cd? Ook dat kan. En wil ook ik nog het hoesje erbij? Gewoon even naar www.cdcovercentral.com, hoesje downloaden en uitprinten op een glimmend papiertje met m’n kleurenprinter. Feestje? Dan foto’s maken met m’n nieuwe Canon PowerShot A40 digitale camera en uploaden naar de pc. Lelijke foto’s weggooien en de mooie foto’s laten afdrukken via www.hema.nl. Gemak dient de mens. Gisteren vertelde ex S. dat hij de film ‘Moulin Rouge’ van Kazaa had gedownload. “Hè? Een film downloaden?”, vroeg ik. “Ja, ik brand hem wel even voor je op een cd’tje, duurt maar 5 minuutjes”, zei ex S. En zo komt het dat ik vanmorgen full screen naar deze meest briljante film ooit kon kijken op mijn 19 inch monitor. En zelfs voor een orgasme hoef ik m’n bureaustoel niet meer te verlaten. Net de porno-dvd ‘Sexual Preferences’ in m’n nieuwe dvd-speler gestopt. Een bewegende pik in een geschoren kutje op nog geen 40 centimeter afstand van je gezicht is een ervaring op zich. Ik kon de stoppeltjes van haar bikinilijn tellen. Van zoveel technisch vernuft ben je wel even stil.

14