13

DE EENZAAMHEID IS SOMS ERGER MET Z’N TWEE

“Ik voel me zo alleen”, zei ik.
“Dat komt omdat je de hele dag alleen werkt”, zei hij.
“Nee, dat is het niet, ik werk m’n hele leven al alleen, daar heb ik geen moeite mee. Ik voel me alleen. Ik voel me kut. Er zit iets niet goed.”
“Ga dan met een psycholoog praten.”
“Waarom, ik ben niet gek.”
“Nou?”

“Wanneer zet je mij nou eens op nummer 1? Of je dochter? Wanneer ga je met mij, met ons, iets leuks doen? Wanneer gaan we samen uit eten? Samen een weekendje weg? We kunnen het zo goed hebben samen. We kunnen de ene maand samen naar Parijs en dan kun jij de andere maand met S. naar Berlijn en dan kan ik de maand daarna met haar naar Londen! Je gaat alleen maar naar de rugby, je brengt al je energie daar en ik krijg niks. Wij krijgen niks. Je ligt alleen maar moe op de bank. Ik ben blij dat je weer aan het werk bent en dat je het zo naar je zin hebt op de rugby, maar het is nu wel eens een keertje tijd voor ons, lijkt me. Je hebt vorig jaar al het hele jaar op de bank gelegen met je burn-out. Ik vind het niet meer leuk. We moeten nu aan ons werken.”
“Wil je dat ik stop met de rugby dan?”

Ik smeerde ’s ochtends z’n brood, legde z’n medicijnen klaar en zette er een kop zwarte koffie naast.
Hij ging niet naar z’n werk.
Hij ging naar haar.
Dus daarom waren al z’n vakantiedagen bijna op. Ik begreep het al niet. Nu wel.

Ik vraag me al weken af waarom ik het niet eerder zag. Of merkte. Ik voelde wel iets, maar ik wist niet wat. Ik voelde me alleen. Al maanden. Misschien al jaren. Maar leugens ontstaan geleidelijk en ze zijn oh, zo subtiel. En het lag natuurlijk nooit aan hem. Altijd aan mij.

Hoewel het nogal een impact heeft als je man je vertelt dat hij al maanden een ander heeft en bij haar gaat wonen overheerst bij mij vooral de opluchting.

En ik heb me in tijden niet zo niet-alleen gevoeld.

You may also like...

13 reacties

  1. Margreeth schreef:

    Wat kun je het goed onder woorden brengen. Een TOP schrijvert. En ik lees je graag. Maar liever las ik wat anders. Dat je dit maar niet hoefde te schrijven. X

  2. Jan Folkersma schreef:

    Hoewel het me allemaal niks aangaat had ik toch een boel vragen over wat er gebeurd was. Vragen die ik niet gesteld heb. Maar nu wordt het wel steeds duidelijker.
    Ik ben een man en aan elk verhaal zitten twee kanten. Dacht ik . Maar nu denk ik iets anders. Laat die vragen maar zitten. Ik weet genoeg.

  3. leischa schreef:

    ik bedacht vandaag na maanden om op je site te kijken hoe het met je gaat… . als lezer weet ik natuurlijk niks over je, behalve dat wat je deelt. maar dit had ik niet verwacht :-( sterkte chantall, en veel warmte toegewenst

  4. Joop schreef:

    Door zijn ontrouw heeft hij je diep gekwetst, maar J. was het probleem, dus met zijn vertrek is het probleem opgelost en kun jij weer verder gaan met je leven.

  5. Ingrid schreef:

    Het wordt ons lezers ook steeds duidelijker. Wat ben jij een vreselijk sterk en mooi mens.
    Weet inderdaad nog dat je over zijn burn-out schreef. En je blij was dat hij daarna de rugby hobby oppakte. En hem vertroetelde en alles voor hem deed en en en…..en dan zo bedrogen worden. Maar gelukkig heb je de kracht en zoveel mensen om je heen die het mogelijk gaan maken dat je een fantastisch leven zonder HEM verder gaat leven. Denk ik. En hoop ik voor je.

  6. Josje schreef:

    Vreselijk… Walgelijk ook… Helaas zijn ‘dit soort’ mensen vaak goed in staat om anderen het gevoel te geven dat het hun schuld/overgevoeligheid is.. Maar hoe kan je nou voorzien dat iemand je zoiets smerigs kan flikken? Dit is jouw schuld niet Luna, J. zal dit patroon wel voort blijven zetten en nooit gelukkig worden, triest ook ergens. Gelukkig ben jij sterk genoeg om dat wel te worden, als je zoals jij genoeg liefde hebt voor de hele wereld kan uiteindelijk niet anders! Ik vind het vreselijk voor je dat je dit moet meemaken.. En iemand als J. kan je dan prima missen uiteindelijk!

  7. Else schreef:

    “Wil je dat ik stop met de rugby dan?” – Sjeez wat fout, wat laag – good riddance

  8. Annelies schreef:

    Wat intens slecht en laag. Vind dat je hem nog spaart. Dit heb jij zeker niet verdiend. X

  9. Sharon schreef:

    Samen alleen of alleen alleen….. knufff!

  10. Anna schreef:

    Ja, ik voelde het ook dat hij wel met zijn lijf thuis was (en bij ons was het ook zo dat hij eeuwig op de bank hing), maar niet met zijn hoofd en zijn hart. Geen interesse in mij, wel in zijn telefoon en avondjes weg “met vrienden”. Je woont dan wel samen, maar samen ben je niet. Ik voelde het en klaagde erover. Hij niet. Achteraf snapte ik waarom. Hij was allang bezig met anderen en had geen gebrek aan aandacht

  11. M. schreef:

    Sterkte!
    Hij verdiend jou niet!
    Zeer herkenbaar een dubbele agenda!

  12. Jan schreef:

    Lieverd toch 😢…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *